Αλληλεγγύη το όπλο των λαών, όχι στο μίσος των εθνικιστών.

Απεργιακή συγκέντρωση του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου ενάντια στην πολιτική του εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών.

Το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, που είχε κηρύξει απεργία την Τετάρτη 22 Γενάρη 2020, διοργάνωσε συγκέντρωση στην πλατεία Σαπφούς, όπου μαζεύτηκε πλήθος κόσμου από όλο το νησί που συντάχθηκε με το πλαίσιο αιτημάτων του ΠΕΚ που είναι:

  • Να κλείσουν τώρα όλα τα hot spots, να μη δημιουργηθεί κανένα νέο κέντρο-φυλακή στο νησί, ούτε ανοιχτό ούτε κλειστό.

  • Απεγκλωβισμός προσφύγων και μεταναστών από το νησί και τη χώρα.

  • Να μεταφέρονται οι αιτούντες άσυλο στην ηπειρωτική Ελλάδα, σε δημόσιους, ανοιχτούς και αξιοπρεπείς χώρους φιλοξενίας και, στη συνέχεια, με γρήγορες διαδικασίες, στις χώρες προορισμού τους. Όλη η διαδικασία, καθώς και η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και εκπαίδευση να είναι στην αποκλειστική ευθύνη του κράτους, χωρίς την εμπλοκή ΜΚΟ. Εμπλοκή για την οποία τόσα χρόνια κανείς δεν βγάζει άχνα.

  • Να καταργηθεί η συμφωνία Ελλάδας – Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας και όποια άλλη συνθήκη τους εγκλωβίζει στα νησιά και τη χώρα.

  • Να αποζημιωθούν στο 100% οι κάτοικοι που έχουν υποστεί ζημιές από τις συνέπειες του μαζικού εγκλωβισμού.

  • Να απορροφηθούν όλοι οι εργαζόμενοι των hot spots ως μόνιμο προσωπικό σε κρατικές δομές, δήμους και Περιφέρειες, με βάση και τον τόπο κατοικίας τους.

Στη συγκέντρωση χαιρέτισαν αντιπρόσωποι από τη ΔΗΠΑΚ Ιατρών Λέσβου και το μέλος της διοίκησης του Ιατρικού Συλλόγου Νάσος Γαλής, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Παναγιώτης Παπαρίσβας, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας των ΕΒΕ Νίκος Μπουλμπούλης και ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου Δημήτρης Καραγιάννης.

Την κεντρική ομιλία έκανε ο πρόεδρος του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Θοδωρής Ασλανίδης.

Η συγκέντρωση πορεύτηκε μέσω της προκυμαίας της πόλης μέχρι τη Γενική Γραμματεία του υπουργείου Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής όπου και θυροκόλλησαν τα αιτήματα γιατί δεν υπήρχε κανένας αρμόδιος να του επιδοθούν!

Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης, αλλά και της πορείας αργότερα μέχρι τη Γενική Γραμματεία ακούγονταν συνθήματα όπως «Η αποσυμφόρηση είναι εμπαιγμός εδώ και τώρα απεγκλωβισμός», «Κλειστές ή ανοιχτές όλες οι δομές είναι Γκουαντάναμο, είναι φυλακές», «Μετανάστες – πρόσφυγες – κάτοικοι νησιών είμαστε όλοι θύματα των ιμπεριαλιστών», «Αλληλεγγύη το όπλο των λαών όχι στο μίσος των εθνικιστών», «Ούτε κλειστά – ούτε ανοιχτά στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν θέλουν τα νησιά», «Οι ιμπεριαλιστές τη Γη ξαναμοιράζουν, με των λαών το αίμα τα σύνορα χαράζουν». 

Ο Θοδωρής Ασλανίδης στην ομιλία του μεταξύ άλλων επισήμανε: «Σήμερα εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε πρόσφυγες και μετανάστες, στα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και των συνεπειών τους, αλλά και του οικονομικού στραγγαλισμού των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών τους. Και τα δύο αυτά έχουν ως συνέπεια τον ξεριζωμό των λαών από τις πατρίδες τους, τις αιτίες που γεννούν μετανάστευση και προσφυγιά.

Σήμερα όμως, για άλλη μια φορά, εκφράζουμε και την εναντίωσή μας, τη διαφωνία μας στα σχέδια της κυβέρνησης, που παίρνοντας τη σκυτάλη από την προηγούμενη κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών κάτω από άθλιες συνθήκες, ενώ την ίδια στιγμή παραμένει αδιάφορη για τα προβλήματα που βιώνουν οι κάτοικοι των νησιών από τις συνέπειες του μαζικού εγκλωβισμού.

Εμπλέκει τη χώρα όλο και πιο βαθιά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, συμμετέχει ενεργά στους μηχανισμούς των ιμπεριαλιστών, έχει βάλει ουσιαστικά τη δική της σφραγίδα στο δράμα που βιώνουν οι ξεριζωμένοι, στον εγκλωβισμό τους, αφού και υποστηρίζει, αλλά και εφαρμόζει την απαράδεκτη συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας.

Σε αυτήν την πολιτική βέβαια συναινεί ο περιφερειάρχης Β. Αιγαίου Κ. Μουτζούρης, αφού με τις θέσεις που εκφράζει για το Προσφυγικό – Μεταναστευτικό και με την απόλυτη συμφωνία του με τις θέσεις της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποδεικνύει περίτρανα ότι είναι υπέρ της λειτουργίας των hot spots αλλά και τη δημιουργία νέων κλειστών κέντρων κράτησης.

Προσπαθεί να εγκλωβίσει, να ελέγξει και να παγιδεύσει τις λαϊκές διαμαρτυρίες εντός των αντιδραστικών επιλογών, που καταδικάζουν τα νησιά να έχουν μόνιμα στρατόπεδα συγκέντρωσης χιλιάδων εγκλωβισμένων προσφύγων και μεταναστών. Αυτό εξάλλου αποδεικνύει και ο αποκλεισμός των φορέων από τις ομιλίες, αλλά και οι αυταπάτες που πλασάρει με τις θέσεις που προασπίζει. (…)

Αναφέρει το αντιδραστικό και απαράδεκτο σύνθημα της αφίσας τους ότι θέλουμε πίσω τα νησιά μας! Εκτός του ότι ρίχνουν νερό στο μύλο ακροδεξιών, φασιστικών και ρατσιστικών φωνών, αποκρύπτουν ότι με τα μέτρα που προτείνουν τα νησιά μας θα μετατραπούν σε αποθήκες ανθρώπινων ψυχών, σε απέραντα στρατόπεδα συγκέντρωσης κατατρεγμένων. (…)

Και συνεχίζει το σύνθημα “θέλουμε πίσω τη ζωή μας”! Λες και μας έκλεψαν τη ζωή μας ή λες και οι πρόσφυγες και μετανάστες ευθύνονται για τον μακροχρόνιό τους εγκλωβισμό στα νησιά μας και στην Ελλάδα γενικότερα. Εξισώνουν δηλαδή τα θύματα με τους θύτες που είναι υπαίτιοι για τα μεταναστευτικά – προσφυγικά ρεύματα, για τον εγκλωβισμό, για τις άθλιες συνθήκες διαμονής.

Να τους θυμίσουμε μόνο ότι οι πρόσφυγες και μετανάστες είναι οι πρώτοι που θέλουν να φύγουν προς τις χώρες προορισμού τους, να ζήσουν ανθρώπινα και όχι στοιβαγμένοι κάτω από άθλιες συνθήκες».

Καταλήγοντας ο Θ. Ασλανίδης επισήμανε: «Ζητάμε από τον κόσμο να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη, να αναδείξει ότι η αλληλεγγύη είναι το όπλο των λαών ενάντια στις ρατσιστικές φωνές μίσους, αλλά και ενάντια στις πολιτικές που εκκολάπτουν το αυγό του φιδιού!

Ο αγώνας ενάντια στα αντιδραστικά μέτρα είναι αγώνας με διάρκεια, συνδεδεμένος με τα προβλήματα των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Γι’ αυτό και η αντίδραση του λεσβιακού λαού στα σχέδια της κυβέρνησης για νέα hot spots είτε κλειστά είτε ανοιχτά πρέπει να είναι αντίδραση που να χτυπάει στη ρίζα του προβλήματος και να προβάλλει τη μόνη ρεαλιστική λύση που δεν είναι άλλη από το κλείσιμο των hot spots και τον απεγκλωβισμό προσφύγων και μεταναστών».


Την ίδια ώρα συγκέντρωση διαμαρτυρίας έγινε και στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης. Βασικό σύνθημα της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, που διοργάνωσε τη διαμαρτυρία με άλλους αυτοδιοικητικούς φορείς, ήταν «θέλουμε πίσω τα νησιά μας, θέλουμε πίσω τη ζωή μας». Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κ. Μουτζούρης, δεν παρέλειψε να ρίξει το ρατσιστικό του δηλητήριο καθιστώντας θύτες, τα θύματα (πρόσφυγες και μετανάστες) και ανέφερε χαρακτηριστικά: «Μα ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι η ζωή των νησιών έχει αλλοιωθεί σε μεγάλο βαθμό. Ότι δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στο σύστημα Υγείας, ότι δεν μπορούμε να εξυπηρετηθούμε από τις τράπεζες; Ότι το σχολικό μας σύστημα έχει φορτιστεί υπέρμετρα», υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι για τα προβλήματα αυτά δεν φταίει η ασκούμενη αντιλαϊκή πολιτική, αλλά οι χιλιάδες ξεριζωμένοι -από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους- άνθρωποι που έρχονται στη χώρα μας για να γλυτώσουν τη ζωή τους. 

«Άμεσο κλείσιμο του αίσχους της Μόριας» ζήτησε στο χαιρετισμό του ο δήμαρχος Μυτιλήνης, Στρατής Κύτελης. Επίσης, τη συγκέντρωση χαιρέτισε ο δήμαρχος Δ. Λέσβου, Ταξιάρχης Βέρρος. «Κλειστό ελεγχόμενο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης, μακράν κατοικημένων περιοχών, είναι το πλαίσιο που θέτει η Μόρια και τα γύρω χωριά» ζήτησε, τέλος, στον δικό του χαιρετισμό ο πρόεδρος της Μόριας, Γιάννης Μαστρογιάννης, ζητώντας ταυτόχρονα «κλείσιμο της υπάρχουσας δομής της Μόριας». Ακολούθησε πορεία στην κλειστή, λόγω της απεργίας των εργαζομένων, Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, όπου ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου, Κώστας Μουτζούρης θυροκόλλησε το ψήφισμα της συγκέντρωσης. #

Υποδεχόμαστε αισιόδοξα το 2020 στον αγώνα για τις σύγχρονες ανάγκες για να ανοίξουμε το δρόμο στο σοσιαλιστικό μέλλον.

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ 2020

Το έργο στη ευχετήρια κάρτα είναι του κομμουνιστή εικαστικού Γιάννη Σκαρπερού (1956-2015). «Souvenir d’ Athenes»1990, λάδι σε καμβά διάσσταση 80χ100.

.

1. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εύχεται καλή και αγωνιστική χρονιά στους εργατοϋπαλλήλους, στους ανέργους, στους αυτοαπασχολούμενους, στους φτωχούς αγρότες, στους νέους και τις γυναίκες, στους Έλληνες εργαζόμενους σε άλλες χώρες, στους πρόσφυγες και μετανάστες, που ζουν μόνιμα ή παραμένουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας.

Παρά τις δυσκολίες και τον αρνητικό συσχετισμό, υποδεχόμαστε με αισιοδοξία το 2020. Στις σύγχρονες προκλήσεις, απαντήσεις μπορεί να δώσει η καθημερινή δράση, οι εκτιμήσεις και η πρόταση εξουσίας που καταθέτει το ΚΚΕ στον λαό, ώστε αυτή να γίνει υπόθεση της πάλης του.

2. Η χρονιά που φεύγει, μπορεί να συνοδεύτηκε από την κυβερνητική εναλλαγή και την επιστροφή στην καπιταλιστική ανάπτυξη, όμως αυτό δεν οδήγησε, ούτε πρόκειται να οδηγήσει σε πραγματική ανακούφιση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Τα “μερίσματα” και οι “μικροελαφρύνσεις”, είναι το «περιτύλιγμα» και της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ για να κρύψει τη συνεχιζόμενη ληστεία σε βάρος του λαού, αλλά και το ότι τη μερίδα του λέοντος της “ανάπτυξης”, την καρπώνονται οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι λεγόμενοι “επενδυτές”. Είναι το “καρότο” για να αποσπάσουν την ανοχή του λαού στη σημερινή βαρβαρότητα, να ρίξουν στα τάρταρα τις απαιτήσεις του, να τον κάνουν να συμβιβαστεί με τα «ελάχιστα».

Άλλωστε, η διαιώνιση και επέκταση της εργασιακής ζούγκλας, της φοροληστείας, των πλειστηριασμών, της υποβάθμισης – ακόμη και κρίσιμων για την ανθρώπινη ζωή – κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών, είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να στηριχτούν οι επενδύσεις και τα κέρδη του κεφαλαίου, το οποίο απολαμβάνει ακόμη περισσότερα προνόμια. Αυτό απέδειξε και ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2020.

3. Η κυβέρνηση της ΝΔ, μαζί με το “καρότο” της ανάπτυξης, χρησιμοποιεί ακόμη πιο αποφασιστικά το “μαστίγιο” της καταστολής, το δόγμα “νόμος και τάξη”.

Βάζει στο στόχαστρο το δικαίωμα στην απεργία και στη διαδήλωση. Επιστρατεύει τον κοινωνικό αυτοματισμό και τη συκοφάντηση των αγώνων. Θέλει να επιβάλλει “σιγή νεκροταφείου”, ιδιαίτερα στους χώρους δουλειάς και να υπονομεύσει την οργανωμένη πάλη του εργατικού-λαϊκού κινήματος, γιατί αποτελεί έναν από τους βασικούς όρους και ταυτόχρονα απόδειξη του αντιλαϊκού και άδικου χαρακτήρα της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Η κυβέρνηση της ΝΔ αξιοποιεί το αντεργατικό-αντιλαϊκό οπλοστάσιο, που διατήρησε και ενίσχυσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Πάνω απ’ όλα αξιοποιεί τη συντηρητικοποίηση και την απογοήτευση που έσπειρε η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία διέσυρε αγωνιστικές αξίες και εμφάνισε ως “μονόδρομο”, την υποταγή στα ευρωενωσιακά μνημόνια διαρκείας, στο αμερικανοΝΑΤΟϊκό ιμπεριαλισμό, στις απαιτήσεις του κεφαλαίου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αξιοποιεί την κυβερνητική πολιτική, για να υψώσει εκ νέου κάλπικες διαχωριστικές γραμμές, επαναφέροντας τα αλήστου μνήμης περί “κυβέρνησης δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων”. Βεβαίως, η πείρα της συγκυβέρνησης των “αντιμνημονιακών δυνάμεων”, που έγινε η “μνημονιακότερη” όλων, είναι πολύ νωπή και πολύ πικρή. Σήμερα, μιλάνε τα έργα του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο ως κυβέρνηση για 4,5 χρόνια, όσο κι ως αξιωματική αντιπολίτευση, με τη μετεξέλιξη του σε ένα τυπικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, μαζεύοντας διάφορα απομεινάρια του αμαρτωλού ΠΑΣΟΚ.

4. Ωστόσο, καμιά εκδοχή της αντιλαϊκής αστικής διαχείρισης, στην Ελλάδα, την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, δε δίνει απάντηση και λύση στη βασική αντίθεση: Σήμερα, ενώ υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για να βελτιωθεί το επίπεδο ζωής για εκατομμύρια εργαζόμενους στην χώρα μας και σε όλον τον κόσμο, τα αποτελέσματα είναι ακριβώς τα αντίθετα.

Το χάσμα ανάμεσα στο πώς μπορεί να ζει σήμερα ένας εργαζόμενος και στο πώς τελικά ζει όλο και μεγαλώνει ακόμα και αν η καπιταλιστική οικονομία βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης. Τα σύννεφα μίας νέας κρίσης πυκνώνουν πάνω από την διεθνή καπιταλιστική οικονομία. Συμμαχίες, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ακλόνητες υφίστανται ανακατατάξεις. Εμπορικοί πόλεμοι και γεωπολιτικές συγκρούσεις τεραστίων διαστάσεων ξεσπούν σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Εκτεταμένες περιβαλλοντικές καταστροφές θέτουν σε κίνδυνο τους λαούς.

5. Η άλλη όψη αυτών των αδικιών της καπιταλιστικής ανάπτυξης είναι η εμπλοκή της χώρας σε σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Αντί ο λαός μας να ζει με πραγματική ασφάλεια και σταθερή ειρήνη, με συνεργασία με όλους τους λαούς, ζει υπό την διαρκή απειλή, όπως αυτή αποτυπώνεται στις επικίνδυνες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, με την κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας.

Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε στρατιωτικό ορμητήριο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, προετοιμάζεται ακόμα και για αποθήκευση αμερικάνικων πυρηνικών όπλων καθιστώντας “στόχο” τον ελληνικό λαό. Ο ελληνικός λαός πληρώνει το ΝΑΤΟ με 4 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Με τη νέα ελληνοαμερικανική “αμυντική” συμφωνία επεκτείνονται οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις στην Ελλάδα και ενισχύεται η εμπλοκή της χώρας μας στους επικίνδυνους σχεδιασμούς.

Το δόγμα αυτής της πολιτικής, που συμπυκνώνεται στο ότι “όσο η Ελλάδα είναι το καλό παιδί των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ τόσο εξασφαλίζει τα σύνορα και τα κυριαρχικά της δικαιώματα”, χρεοκοπεί με πάταγο.

6. Ο υπαρκτός ενεργειακός πλούτος στην ευρύτερη γειτονιά μας, αντί για ευχή μετατρέπεται σε “κατάρα” για τους λαούς. Εδώ διασταυρώνονται ισχυρά ιμπεριαλιστικά, μονοπωλιακά συμφέροντα για το ποιος θα εκμεταλλευτεί αυτές τις πηγές. Σε αυτήν την κόντρα παίρνει μέρος η αστική τάξη της χώρας μας, η αστική τάξη της Τουρκίας και ασφαλώς οι ΗΠΑ και άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη. Απόλυτο κριτήριο για αυτά τα συμφέροντα είναι ασφαλώς τα κέρδη και όχι οι ανάγκες των λαών. Αυτοί οι ανταγωνισμοί οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Βρίσκονται πίσω από τον όλεθρο και την προσφυγιά που θερίζουν τους λαούς της Μέσης Ανατολής.

Να γιατί είναι ολοκληρωτικά ψεύτικο κι επικίνδυνο το δίλημμα υποχώρηση σε κυριαρχικά δικαιώματα και συνεκμετάλλευση με την Τουρκία ή πολεμική σύγκρουση”. Αφενός γιατί μπορεί μία πολεμική εμπλοκή να λειτουργήσει ως καταλύτης για να προχωρήσουν τα σχέδια συνεκμετάλλευσης, τα οποία είναι και εκφρασμένος πόθος των ΗΠΑ. Αφετέρου τα σχέδια συνεκμετάλλευσης φέρουν το σπέρμα μίας επόμενης σύγκρουσης, αφού δεν πρόκειται για συνεργασία λαών αλλά επιχειρηματικών κολοσσών και ισχυρών κρατών, μέσα σε συνθήκες αυξανόμενων ανταγωνισμών διεθνώς.

Η θέση του Πρωθυπουργού για προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης κινείται στο πλαίσιο της καλλιέργειας εφησυχασμού και δεν εγγυάται τη διαφύλαξη των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Παραμένουν τα καίρια ερωτήματα για το τι θα περιέχει το “Συνυποσχετικό”, μεταξύ των δύο κρατών, παίρνοντας υπόψη τις τουρκικές θέσεις περί “Γκρίζων Ζωνών”, δηλαδή την αμφισβήτηση των ελληνικών συνόρων στο Αιγαίο και αβάσιμες διεκδικήσεις στην Αν. Μεσόγειο.

Στις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Χάγης επιδρούν πολιτικές παρεμβάσεις και γεωστρατηγικές επιδιώξεις, όπως δείχνει η αναγνώριση των αποτελεσμάτων του ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Γιουγκοσλαβία και της ανεξαρτητοποίησης του προτεκτοράτου του Κοσσόβου.

7. Τα ιστορικής σημασίας γεγονότα που διαδραματίζονται μπροστά μας δείχνουν τη σήψη και τα όρια του καπιταλιστικού συστήματος. Φωτίζουν όμως και την ανάγκη μιας νέας κοινωνίας, χωρίς φτώχεια, πολέμους, κρίσεις. Είναι ο Σοσιαλισμός, η κοινωνία για την οποία παλεύει το ΚΚΕ, όσο κι αν η πρώτη απόπειρα οικοδόμησής του σε κάποιες χώρες τον 20ο αιώνα δεν έγινε κατορθωτό να ολοκληρωθεί, ηττημένη από λάθη, αστοχίες κι ελλείψεις μέσα σε έναν αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων. Πλέον σήμερα, στον 21ο αιώνα η μελετημένη πείρα, μαζί με την ίδια την αντικειμενική εξέλιξη των κοινωνιών μπορούν να μας οδηγήσουν στην νέα κοινωνία, αν το βάλουμε στόχο οι λαοί, αν αποφασίσουμε να δείξουμε την πραγματική μας δύναμη.

Μόνο έτσι μπορεί το έμπειρο εργατικό και επιστημονικό δυναμικό της χώρας να αξιοποιηθεί στο έπακρο με κριτήριο την εξασφάλιση της λαϊκής ευημερίας. Μόνο έτσι μπορούν οι αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας να αξιοποιηθούν με στόχο την κάλυψη των συνδυασμένων αναγκών του λαού και της κοινωνίας. Μόνο έτσι ο λαός μπορεί να απολαμβάνει τον πλούτο που παράγει, έχοντας την εξουσία στα δικά του χέρια, εξασφαλίζοντας πραγματική δημοκρατία και μετατρέποντας σε πρωταγωνιστές της κοινωνικής ζωής αυτούς που σήμερα βρίσκονται στο περιθώριο: την μεγάλη πλειοψηφία του λαού και της νεολαίας.

8. Μέσα στον αγώνα για την ανάκτηση των απωλειών και την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, μέσα στον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τη συμμετοχή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και σχεδιασμούς, μπορούμε να βρούμε κοινό βηματισμό με χιλιάδες εργαζόμενους, μπορούμε να δημιουργήσουμε ρωγμές στο σημερινό σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα, στο συμβιβασμό και τη μοιρολατρία, μπορούμε να συγκροτήσουμε μια μεγάλη Κοινωνική Συμμαχία, όχι μόνο για να διεκδικήσουμε ανακούφιση από τα σημερινά οξυμένα προβλήματα, αλλά και για να διαμορφώσουμε προϋποθέσεις για τη ριζική ανατροπή. Για το Σοσιαλισμό που είναι αναγκαίος και επίκαιρος όσο ποτέ!».

Αθήνα

31/12/2019

Αποδέσμευση της χώρας μας από το Ν.Α.Τ.Ο. και την Ε.Ε. ΤΩΡΑ!

Το ΚΚΕ εκτιμά πως οι εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά δεν επιτρέπουν κανένα εφησυχασμό. Κανένα άλλοθι δεν πρέπει να δώσει ο λαός στην κυβέρνηση και στα άλλα κόμματα, που κάνουν εκκλήσεις για «συναίνεση» και την ίδια ώρα παρουσιάζουν, ως «απάντηση» στην τουρκική επιθετικότητα, την παραπέρα εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, στο όνομα της αναβάθμισης του ρόλου της ελληνικής αστικής τάξης.

Το ΚΚΕ προτείνει άλλο δρόμο. Η πρότασή του δεν έχει καμία σχέση με όλα αυτά που μας έφτασαν έως εδώ, στο αδιέξοδο δηλαδή του καινούργιου και πολύ επικίνδυνου διλήμματος που ήδη ζυμώνεται από τα ελληνικά αστικά κόμματα: «συμβιβασμός και συνεκμετάλλευση ή πολεμική σύγκρουση». Το ΚΚΕ δεν παραμυθιάζει το λαό πως μπορεί να υπάρξει κάποιος περίτεχνος διπλωματικός χειρισμός που θα ανασυρθεί από τα αζήτητα για να βγάλει το λαό από αυτά τα αδιέξοδα. Δεν υπάρχει κάποιος καλός σύμμαχος που θα έρθει να «καθαρίσει» για λογαριασμό του λαού μας. Υπάρχουν πλέον άπειρες αποδείξεις πως η πολιτική εγκλωβισμού στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες είναι πολύ επικίνδυνη για τα λαϊκά συμφέροντα.

Καλούμε ανοιχτά στο λαό να μην έχει καμία εμπιστοσύνη στις συμμαχίες, που συνδέονται με τα συμφέροντα της αστικής τάξης της Ελλάδας και όχι με τις προτεραιότητες του ελληνικού λαού. Το ΚΚΕ με ευθύνη αναδεικνύει σταθερά ότι πρέπει να είναι λαϊκή ιδιοκτησία ο ορυκτός πλούτος, για τον έλεγχο του οποίου οξύνονται οι ανταγωνισμοί των μονοπωλιακών ομίλων σήμερα και αποτελεί το υπόστρωμα όλων όσων εκτυλίσσονται στην Ανατ. Μεσόγειο. Μόνο σε δρόμο διεκδίκησης αυτής της ιδιοκτησίας μπορεί ο ελληνικός λαός να περιμένει να απολαύσει προς το δικό του συμφέρον πραγματικά φτηνή ενέργεια, με ωφέλιμη συνεργασία και αμοιβαίο όφελος με τις άλλες χώρες.

Το ΚΚΕ καλεί τον ελληνικό λαό και τις μαζικές, συνδικαλιστικές του οργανώσεις να υψώσουν τείχος ενάντια και στον εθνικισμό, που θα προσπαθήσει να πάρει μπόι, βγάζοντας στον αφρό ανέξοδους τουρκοφάγους και στη μοιρολατρία, που με όπλο τα οικονομικά οφέλη ήδη ζυμώνει τη λογική «να δώσουμε κάτι προκειμένου να μην πάμε σε πόλεμο». Και οι δύο αυτές προοπτικές καθόλου δεν μας απαλλάσσουν από το πρόβλημα. Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, είτε αυτό προέλθει από μία διαπραγμάτευση στη Χάγη ή αλλού, είτε από μία πολεμική εμπλοκή, θα αμφισβητείται από την επόμενη ημέρα κιόλας, γεννώντας έτσι νέους, μεγαλύτερους ανταγωνισμούς και μαζί τους νέους, μεγαλύτερους κινδύνους για το λαό μας.

Οι εξελίξεις είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες. Απέναντι σε αυτές επιβάλλεται να δυναμώσει η πάλη του εργατικού – λαϊκού κινήματος ενάντια στην επικίνδυνη συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας των ΗΠΑ και της Ελλάδας.

Στην πρώτη σειρά των αιτημάτων να μπει η αποδέσμευση της χώρας μας από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ενωση, που όχι μόνον δεν μας βοηθούν αλλά αποτελούν και απειλή για το λαό μας και που υπαγορεύουν τη συμμετοχή της χώρας μας στους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών στα διάφορα σημεία του πλανήτη.#

Αιτία πολέμου για τους εργαζόμενους το γκρέμισμα της κοινωνικής ασφάλισης.

Τα συλλαλητήρια, με τα οποία εκατοντάδες σωματεία και φορείς εργατοϋπαλλήλων, αυτοαπασχολούμενων και συνταξιούχων έδωσαν απάντηση το περασμένο Σάββατο σε πολλές πόλεις της χώρας στους βάρβαρους σχεδιασμούς κυβέρνησης – κεφαλαίου για την Κοινωνική Ασφάλιση, αποτελούν μόνο την αρχή για έναν αγώνα που χρειάζεται κλιμάκωση και διαρκή κινητοποίηση.

Όχι μόνο για να εκφραστεί μαζικά η αντίθεση στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου, αλλά και για να βγει στο προσκήνιο η διεκδίκηση για αποκλειστικά δημόσια δωρεάν Κοινωνική Ασφάλιση για όλους.

Αυτή η μεγάλη προσπάθεια τώρα πρέπει να ενταθεί, να έχει διάρκεια, να αξιοποιηθεί κάθε μέρα και ώρα, να αγκαλιάσει νέες δυνάμεις. Κεντρικός – ταξικός στόχος του κεφαλαίου και του κράτους του είναι να απαλλαγούν από «υποχρεώσεις» σε Ασφάλιση, Υγεία, Πρόνοια, να εξασφαλίζουν όλο και μεγαλύτερο «χώρο» για επενδύσεις, χώρος που βρίσκεται και μέσα από το πετσόκομμα παροχών για όλο το λαό. Να γιατί η προσπάθεια της κυβέρνησης πρέπει να αποτελέσει αιτία πολέμου για τους εργαζόμενους.

Πρόκειται για μια σκληρή ταξική πολιτική, που εκφράζεται σε όλους τους τομείς της ζωής της λαϊκής οικογένειας και που διαρκώς αφαιρεί δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες σε προηγούμενες δεκαετίες και κυρίως υποβαθμίζει τις σύγχρονες λαϊκές – κοινωνικές ανάγκες στην Υγεία, στην Πρόνοια, στην Παιδεία, στην προστασία της ζωής του λαού, εξυπηρετώντας τους στόχους του κεφαλαίου.

Αυτό που αποδεικνύεται είναι ότι κάθε κυβερνητική εναλλαγή που πραγματοποιείται θα φέρνει το λαό σε δυσμενέστερη θέση. Η αντιλαϊκή σκυταλοδρομία ανάμεσα σε κυβερνήσεις που υπηρετούν το ίδιο αφεντικό, την αστική τάξη, τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, ενισχύει τις αντιλαϊκές πολιτικές όχι από ανικανότητα ή ιδεοληψία, αλλά γιατί αυτό έχει ανάγκη το σύστημα. Από τη δικιά τους σκοπιά και όχι του λαού το ζητούμενο είναι να εδραιώνεται αυτή η πολιτική με όσο γίνεται λιγότερες αντιδράσεις, να εξωραΐζεται, να αποσπάται λαϊκή συναίνεση με το μαστίγιο και το καρότο.

Θέλουν να εμπεδώνεται η αντίληψη ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για «κοινωνικά δικαιώματα» αλλά για ατομική ευθύνη και ευκαιρίες.

«Ατομική επένδυση», προσωπικές εισφορές κονιορτοποιούν κάθε υποχρέωση του κράτους, και αυτό βαφτίζεται από την κυβέρνηση «ελευθερία επιλογής». Μια ελευθερία για να επιλέξει ο εργαζόμενος πώς θα χάσει ακόμα περισσότερα.

«Ατομική υπόθεση» έχουν γίνει η προστασία της ζωής του λαού από τα φυσικά φαινόμενα, η πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας κ.ο.κ..

Όλοι στο πόδι για να μην τους περάσει.

Πρόσφυγες – μετανάστες: κανένα κέντρο ανοιχτό ή κλειστό στο νησί μας. Όλοι να μετακινηθούν στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Να κλείσουν όλα τα hotspots και να μη δημιουργηθεί κανένα νέο κέντρο – φυλακή. Όχι στη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας που εγκλωβίζει ανθρώπους στα νησιά. Να μεταφέρονται οι αιτούντες άσυλο στην ηπειρωτική Ελλάδα σε δημόσιους, ανοιχτούς και αξιοπρεπείς χώρους φιλοξενίας και στη συνέχεια, με γρήγορες διαδικασίες, στις χώρες προορισμού τους. Να προχωρήσουν άμεσα οι οικογενειακές επανενώσεις σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα για τους ασυνόδευτους ανήλικους.

Να παραμείνει μόνο ένας μικρός χώρος υποδοχής, καταγραφής και πρωτοβάθμιας περίθαλψης, όπου θα διαμένουν για το μικρό χρονικό διάστημα μέχρι την έκδοση πιστοποιητικού υγείας. Να στελεχωθεί και να εξοπλιστεί πλήρως το Νοσοκομείο και όλες οι δημόσιες δομές υγείας που σήμερα παρουσιάζουν τεράστιες ελλείψεις.

Να επισπευστούν οι διαδικασίες για τη χορήγηση ασύλου σε όλους όσοι προέρχονται από χώρες πολέμων, χώρες που ζουν κάτω από κατοχή, καθώς και σε θύματα αντιδραστικών καθεστώτων.

Να γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στις αντίστοιχες υπηρεσίες, με την απορρόφηση και του προσωπικού που εργάζεται σε δομές των νησιών.

Να αποζημιωθούν άμεσα και πλήρως όλοι οι κάτοικοι που έχουν υποστεί ζημιές λόγω της υπερσυσσώρευσης και των συνθηκών κράτησης προσφύγων και μεταναστών.#

Φτώχεια κι εκμετάλλευση, πόλεμοι και προσφυγιά είναι η ανάπτυξή τους.

«Οικοδομούμε επί των συμμαχιών μας με τους στρατηγικούς μας εταίρους, και κυρίως τη συμμαχία μας με τις ΗΠΑ. Πολεμήσαμε στο πλάι των ΗΠΑ, οι άνδρες μας μάτωσαν δίπλα σε Αμερικανούς στρατιώτες στους πολέμους στους οποίους συμμετείχαμε, και αυτό θα γίνει επίσης και στο μέλλον». Η ανατριχιαστική αυτή αποστροφή του υπουργού Άμυνας την περασμένη Πέμπτη, υποδεχόμενος τον διοικητή των χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ που σταθμεύουν στην Ευρώπη, είναι παραπάνω από ενδεικτική για το πού είναι διατεθειμένη να φτάσει η αστική τάξη για τα συμφέροντα και τα κέρδη της, ρίχνοντας το λαό κυριολεκτικά στη φωτιά των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Όπως βέβαια ενδεικτικό για τη στοίχιση όλων των αστικών πολιτικών δυνάμεων σε ό,τι αφορά τους στόχους της αστικής τάξης για την «αναβάθμισή» της στην περιοχή, μέσω πρωταγωνιστικών ρόλων στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, είναι και το κατάπτυστο «ευχαριστήριο» που όλοι μαζί – ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, Ελληνική Λύση και ΜέΡΑ25 – απέστειλαν προς τη Βουλή των ΗΠΑ (με αφορμή την υποκριτική και ενταγμένη στις κόντρες ΗΠΑ – Τουρκίας αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων), εκφράζοντας την ευχή τους «για ανάπτυξη της μεταξύ μας συνεργασίας (…) για να κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα για έναν καλύτερο και πιο ειρηνικό κόσμο». Και όλα αυτά θα τα πετύχουμε μαζί με τους μακελάρηδες συμμάχους μας»!!!

Αυτές οι επικίνδυνες για το λαό αποστολές που αναλαμβάνει η αστική τάξη, για την «αναβάθμιση» του ρόλου της στην περιοχή, αποτελούν και μέρος του «προσκλητηρίου» που απευθύνει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί η κυβέρνηση της ΝΔ στους «επενδυτές». Κυριολεκτικά διαφημίζει την «πολιτική διασφάλισης φιλικού οικονομικού περιβάλλοντος προς τις επιχειρήσεις», με βασικό «καύσιμο» της καπιταλιστικής ανάπτυξης την ένταση της εκμετάλλευσης, την προσπάθεια να μπει στο «γύψο» η συνδικαλιστική οργάνωση και δράση, τους εκατοντάδες αντεργατικούς – αντιλαϊκούς νόμους, την παραπέρα μείωση της φορολογίας επί των επιχειρηματικών κερδών, την κατάργηση της οποιασδήποτε χρονοτριβής ή «εμποδίου» για τους επενδυτές. Να λοιπόν τι έχουν να περιμένουν τα εργατικά – λαϊκά στρώματα από τα σχέδια της αστικής τάξης, από την ανάπτυξη για λογαριασμό του κεφαλαίου και των κερδών του: Φτώχεια και εκμετάλλευση, πολέμους και προσφυγιά.#

Επαγρύπνηση και δράση.

Τις τελευταίες μέρες η ευρύτερη περιοχή μας μυρίζει μπαρούτι και ο λαός μας έχει πολλούς λόγους για να μην κοιμάται ήσυχος, με πιο βασικούς τους εξής δύο:

– οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν πάρει επ’ ώμου τη ΝΑΤΟποίηση των Βαλκανίων, όπως φάνηκε και με τη Συμφωνία των Πρεσπών, κάτι που μόνο το ΚΚΕ τόνιζε από την αρχή.

– Η χώρα μας μετατρέπεται σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση στο πλαίσιο της ελληνοαμερικάνικης Αμυντικής Συμφωνίας και του «Στρατηγικού Διαλόγου» Ελλάδας – ΗΠΑ.

Η Ελλάδα, λοιπόν, διαμορφώνεται σε προκεχωρημένο φυλάκιο των ιμπεριαλιστικών δολοφονικών μηχανισμών, διαθέτοντας κάθε είδους υποδομή – ακόμα και για φιλοξενία πυρηνικών- τόσο για τις βρωμοδουλειές τους σε Ανατολική Μεσόγειο και Μ. Ανατολή, όσο και για το σφίξιμο της ΝΑΤΟικής περικύκλωσης της Ρωσίας, σε μια «επιχείρηση» όπου τα Βαλκάνια έχουν καθοριστική σημασία. Και όλα αυτά σε μια περιοχή που αντιμετωπίζεται από ΝΑΤΟ και ΕΕ ως «πίσω αυλή» για τα συμφέροντά τους και από την αστική τάξη στην Ελλάδα ως «πεδίο» για να κατοχυρώσει την «ηγεμονία» της στην περιοχή, ως ΝΑΤΟικός σημαιοφόρος.

Αυτό που προσελκύει τα γεράκια του πολέμου είναι η γεωστρατηγική σημασία της περιοχής, η αναζήτηση του ελέγχου των δρόμων μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων προς την ΕΕ, που προφανώς καμία δύναμη δεν είναι διατεθειμένη να χαρίσει στον αντίπαλό της. Μια κατάσταση που δίνει απάντηση σε εκείνους που καλούν το λαό να χειροκροτεί την έλευση των ενεργειακών κολοσσών, την εκμετάλλευση του ενεργειακού του πλούτου από τα μονοπώλια, δηλαδή τους φυσικούς αυτουργούς των ανταγωνισμών ανάμεσα σε κράτη και ιμπεριαλιστικά κέντρα. Αποδεικνύοντας ότι ο πλούτος αυτός, όσο δεν περνάει στα δικά του χέρια, όσο παραμένει πεδίο έντασης της καπιταλιστικής κερδοφορίας, γίνεται μαύρη κατάρα, αντί να είναι πηγή λαϊκής ευημερίας.

Οι λαοί της περιοχής έχουν υποφέρει αρκετά. Σήμερα αυτό που μπορεί να βάλει φρένο σε αυτόν τον κατήφορο δεν είναι η στοίχιση πίσω από αυτούς τους σχεδιασμούς, αλλά η οργανωμένη σύγκρουση μαζί τους, η αμφισβήτηση αυτού του ολέθριου δρόμου. Αυτό που χρειάζεται δεν είναι ούτε η «εμπιστοσύνη» στην κυβέρνηση της ΝΔ, ούτε ο εφησυχασμός που όλοι μαζί καλλιεργούν, αλλά η οργάνωση της πάλης για καμία συμμετοχή και καμία εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για ένταση της αλληλεγγύης με τους άλλους λαούς, για αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, από την ελληνοαμερικανική Συμφωνία για τις βάσεις.#

Οι εργαζόμενοι θα περάσουν στην αντεπίθεση.

Η συζήτηση στη βουλή την περασμένη εβδομάδα του «αναπτυξιακού» νομοσχεδίου έδωσε για μια ακόμα φορά παραπάνω από πολλές επιβεβαιώσεις για αυτό που ακούστηκε τόσο γλαφυρά στη Βουλή από την Ντ. Μπακογιάννη: «Έχουμε ενδεχομένως (…) διαφορετικές προσεγγίσεις σε επιμέρους θέματα, συμφωνούμε όμως όλοι στον κεντρικό στόχο».

Και ο «κεντρικός αυτός στόχος» δεν είναι άλλος από τη στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας και την προσέλκυση κεφαλαίων και «επενδύσεων» στην καπιταλιστική οικονομία, στόχος που, όπως για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται και από το πολυνομοσχέδιο, περνάει απαραίτητα μέσα από το τσάκισμα των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων, την ένταση της εκμετάλλευσης, τη «σιγή νεκροταφείου» στα γκέτο της εργοδοσίας. Και βέβαια τα νέα απίθανα προνόμια και «διευκολύνσεις» στους επιχειρηματικούς ομίλους, στα «πόδια» των οποίων πέφτουν και τα τελευταία «φύλλα συκής» που είχαν απομείνει σε ό,τι αφορά την ασφάλεια των εργαζομένων, την υγεία του λαού, την προστασία του περιβάλλοντος.

Αυτός είναι λοιπόν ο «κεντρικός στόχος», αλλά σίγουρα δεν αρκεί. Πρέπει, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο ΣΕΒ στο υπόμνημα που κατέθεσε στη Βουλή για το πολυνομοσχέδιο, «να αποτελέσει έναν εθνικό στρατηγικό στόχο χωρίς εκπτώσεις».

Καλά δηλαδή τα αντεργατικά μέτρα, ακόμα πολυτιμότερο όμως είναι οι εργαζόμενοι να κατεβάσουν κι άλλο τον πήχη των απαιτήσεων, να στρατευτούν στην «εθνική» προσπάθεια του κεφαλαίου, στηρίζοντας τις προσδοκίες τους για μια καλύτερη ζωή όχι στον δικό τους αγώνα για δουλειά και ζωή με σύγχρονα δικαιώματα, αλλά στο στόχο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που τους καταδικάζει στη φτώχεια και την εκμετάλλευση. Όσα παραμύθια περί «δίκαιης ανάπτυξης» ή «ανάπτυξης για όλους» κι αν επιστρατεύσουν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, όσο κι αν εμφανίσουν το μαύρο άσπρο για να στρατεύσουν τα εργατικά – λαϊκά στρώματα στους κοινούς τους στόχους, όσες στημένες παραστάσεις με μοιρασμένους ρόλους κι αν ανεβάσουν, ένα πράγμα δεν μπορούν να αλλάξουν: Ότι τα συμφέροντα των εργαζομένων και του λαού δεν «συναντιούνται» πουθενά με αυτά του κεφαλαίου.

Τα μεγάλα συλλαλητήρια της περασμένης Πέμπτης σε όλη την Ελλάδα, οι απεργιακές μάχες που έδωσαν όλο το προηγούμενο διάστημα χιλιάδες εργαζόμενοι, στέλνουν το μήνυμα: Ο αγώνας δεν τελειώνει, αλλά ξεκινά. Στην πράξη το εργατικό – λαϊκό κίνημα θα καταργήσει όλους τους αντεργατικούς, αντιλαϊκούς νόμους αυτής και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Με παρακαταθήκη τις πολύτιμες αυτές μάχες, με τη σημαία των δικών τους αναγκών, οι εργαζόμενοι θα περάσουν στην αντεπίθεση. #

Επαγρύπνηση μπροστά στις εξελίξεις, κόντρα στον επικίνδυνο εφησυχασμό.

Αν έπαιρνε κανείς τοις μετρητοίς όσα λένε η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, τα υπόλοιπα αστικά κόμματα και οι αναλυτές τους σε κανάλια και εφημερίδες, ο λαός θα έπρεπε είτε να βλέπει με απάθεια τη νέα τουρκική εισβολή στη Συρία είτε να υιοθετούσε την αντιστροφή της πραγματικότητας περί «απομονωμένου Ερντογάν». Θα έπρεπε είτε να «απαιτεί» από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή τον θύτη, να «παρέμβει ενιαία» για να τερματιστεί ο πόλεμος είτε από την κυβέρνηση Τραμπ, τον άλλο θύτη, να αφήσει τις …«παλινωδίες» και να πάρει συγκεκριμένα μέτρα.

Περίπου αυτά παπαγαλίζουν στελέχη των αστικών κομμάτων και άλλοι προπαγανδιστές, που, όχι τυχαία, είναι οι ίδιοι που πανηγυρίζουν για την εμβάθυνση της συνεργασίας ΗΠΑ – Ελλάδας, που καλλιεργούν τον εφησυχασμό στο λαό για το γεγονός ότι η χώρα μετατρέπεται σε προκεχωρημένο αμερικανοΝΑΤΟικό φυλάκιο.

Είναι οι ίδιοι, η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, που αναμασούν διάτρητους ισχυρισμούς για το ρόλο της Τουρκίας, υποβαθμίζοντας τους ανταγωνισμούς και παρουσιάζοντας τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις σαν σωτήρες. Σκόπιμα παραβλέπουν ότι η πολεμική επιχείρηση της Τουρκίας προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις σε όλα τα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα. Συνεπώς, μέσα σε αυτό το φλεγόμενο πλαίσιο δεν χωράει κανένας εφησυχασμός.

Είναι λοιπόν τουλάχιστον αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι σε αυτό το περιβάλλον οι «φιλίες» της Ελλάδας με τους φονιάδες των λαών μπορούν να βγουν σε καλό. Αυτό που προέχει είναι να εκφραστεί η καταδίκη της τουρκικής εισβολής, όπως και των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ που την ενθάρρυναν.

Να διατρανωθεί ακόμα πιο αποφασιστικά η απαίτηση για καμιά εμπλοκή της χώρας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, που μετατρέπουν τη χώρα σε μαγνήτη κινδύνων.

Να δυναμώσουν η αντίθεση στη Συμφωνία ΗΠΑ – Ελλάδας, η πάλη για τον τερματισμό των αποστολών εκτός συνόρων, για να φύγουν οι βάσεις και να αποδεσμευτεί η χώρα από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.

Να δυναμώσει η πάλη ενάντια στους στόχους γεωστρατηγικής αναβάθμισης της αστικής τάξης της Ελλάδας, που μπλέκει το λαό σε περισσότερους κινδύνους.

Η πραγματική διέξοδος από το θανάσιμο αυτό κουβάρι βρίσκεται στην αντεπίθεση, στην αντικαπιταλιστική πάλη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της για να περάσει η εξουσία στα χέρια του λαού, ώστε να μπει τέλος στις αιτίες που φέρνουν τον πόλεμο, τη φτώχεια και την προσφυγιά. #