«ΔΙΑΡΡΟΕΣ» ΚΑΙ «ΑΓΧΟΣ» ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ1

Μια εβδομάδα πριν από τον 1ο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών και στη Λέσβο ήδη κάποιοι επιτήδειοι ξεκίνησαν τα «κόλπα» τους. Μιας και δεν έχουν επίσημες δημοσκοπήσεις να δημοσιεύσουν (ή μήπως έχουν αλλά δεν τους αρέσουν αυτά που δείχνουν;) άνοιξαν την κάνουλα των «δημοσιογραφικών διαρροών».

.

Πρώτο κρούσμα: σε τοπικό ειδησεογραφικό ιστότοπο παρουσιάζεται ως «είδηση» δημοσκόπηση για το Δήμο Λέσβου, που «μαθεύτηκε» από τον επικεφαλής της ΝΟΔΕ Νέας Δημοκρατίας και με την οποία γελούν μέχρι και οι πέτρες… Δεύτερο κρούσμα: κεντρικό θέμα σε εβδομαδιαία τοπική εφημερίδα και σε ομώνυμο πολιτικό ιστότοπο γίνεται άρθρο σχολιαστή ο οποίος διατείνεται ότι «ξέρει» τι λένε οι δημοσκοπήσεις αλλά δεν μας το λέει από σεβασμό στην …δεοντολογία. Κι όμως ολόκληρο το άρθρο είναι γραμμένο με βάση το ένα και μοναδικό στοιχείο απ’ όσα ο σχολιαστής «ξέρει» και «δεν κρατιέται» να μη μας το πει: μας λέει δηλαδή ότι το κρίσιμο ζήτημα των επερχόμενων εκλογών στη Λέσβο είναι «τι θα κάνει το ΚΚΕ» στο …2ο γύρο, εξαίροντας μάλιστα με διάφορες «κολακευτικές» εκφράσεις τον «ρυθμιστικό του ρόλο»! Να σημειωθεί ότι ο εν λόγω αρθρογράφος –ο ίδιος που «ψιθυρίζει» με «εμπιστευτικό» (!) ύφος στους αναγνώστες τις «πληροφορίες» και τις «σκέψεις» του- προβληματίζεται γι’ αυτό που θα επιλέξει να πει το ΚΚΕ στους ψηφοφόρους του (στο 2ο γύρο πάντα) όχι δημόσια με την «ξύλινή του γλώσσα» καθώς λέει, αλλά με την «έντεχνη διαρροή του μηνύματος που είναι σαν το νερό που περνάει κάτω από το άχυρο». Απουσιάζει προφανώς από τον αρθρογράφο η συναίσθηση πως, όταν προβάλλει κανείς σε ένα πρωτοσέλιδο το άγχος του για το τι θα κάνει το ΚΚΕ στο 2ο γύρο, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι μάλλον αγχώνεται μη τυχόν το ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ παρόν στο 2ο γύρο… Ούτε μάλλον έχει συναίσθηση ότι περιγράφοντας τόσο γλαφυρά τη μέθοδο που ο ίδιος χρησιμοποιεί σε αυτό το «ρεσιτάλ δεοντολογίας» προδίδεται. Πιστεύει άραγε ότι οι αναγνώστες του θα καταπιούν το δικό του «άχυρο» σαν «κουτόχορτο» και δε θα δουν τα βρομόνερα που εντέχνως προσπαθεί να «περάσει από κάτω» αποδίδοντας στο ΚΚΕ την πρακτική των «εντέχνων μηνυμάτων»; Ο καθένας ξέρει ότι το Κόμμα αυτό, πάντοτε διακηρύσσει δημοσίως και ηχηρά τη γραμμή και τις αποφάσεις του. Ο καθένας ξέρει ότι οι «ψιθυριστές των καφενείων» και οι «υδραυλικοί διαρροών» που κατά παράδοση εμφανίζονται την τελευταία προεκλογική εβδομάδα (και δε θα αργήσουν να παραλάβουν τη σκυτάλη από τους αρθρογράφους) δεν ανήκουν στο ΚΚΕ αλλά ΕΧΟΥΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟ το ΚΚΕ.

.

Οι τακτικές αυτές (όπως και οι τακτικές των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ στο Δήμο Λέσβου και στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου να …ανοίγουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν «την καρδιά τους» για να δείξουν πόσο «κομμουνιστική» είναι, τακτικές που ήδη έχουν επισημανθεί και καταγγελθεί όπως τους άξιζαν) είναι γνωστά προβοκατόρικα εκλογικά τερτίπια των αστικών κομμάτων. Αναμένεται ωστόσο να ενταθούν όσο πλησιάζουμε στις 18 Μαΐου, κι όσο διαφαίνεται το ρεύμα υποστήριξης στους συνδυασμούς της Λαϊκής Συσπείρωσης στο Δήμο Λέσβου και στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου δυναμώνει και δίνει με αξιώσεις τη μάχη για είσοδο στο δεύτερο γύρο.

.

Οι «δημοσκοπήσεις» που έχουν υπόψη τους οι υποψήφιοι της Λαϊκής Συσπείρωσης που περιοδεύουν σε τόπους δουλειάς, σε γειτονιές και σε χωριά της Λέσβου παρουσιάζουν άλλου είδους ευρήματα, που δεν τα χωρά ο κουτοπόνηρος νους ορισμένων. Δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι, οι άνθρωποι του λαού έχουν ολοένα μεγαλύτερη αλλεργία στην πραγματική «ξύλινη γλώσσα», δηλαδή στα πανομοιότυπα κλισέ που χρησιμοποιούν τα κυβερνητικά και αντιπολιτευόμενα κόμματα που τάζουν «ανάπτυξη», «επενδύσεις», ΕΣΠΑ και άλλα πολλά καλούδια από το καλάθι της στρατηγικής της ΕΕ. Έχουν αλλεργία στην υποκρισία των ψηφοδελτίων που εμφανίζονται ως «αδέσμευτα», «ανεξάρτητα» και «αυτοδιοικητικά», έχουν αλλεργία στις κοκορομαχίες για το ποιος είναι «ικανός» και ποιος «ανίκανος», ποιος «καθαρός» και ποιος «λερωμένος» διαχειριστής. Έχουν αλλεργία στην «πονοψυχιά» των υποψήφιων που παρουσιάζουν τα μέτρα εξαθλίωσης των εργαζόμενων, των φτωχών αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων, των άνεργων, των συνταξιούχων, των γυναικών και των νέων σαν «ανθρωπιστική κρίση» η οποία χρήζει απλά «ανακούφισης», έχουν απηυδήσει με το θράσος των υποψηφίων εκείνων που θεωρούν πλέον τόσο δεδομένη τη μελλοντική φτώχεια του λαού ώστε φτάνουν να διαφημίζουν ήδη στα προγράμματά τους το «δίκαιο» μοίρασμά της.

.

Ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες μας στη Λέσβο καταλαβαίνουν ότι οι επερχόμενες τοπικές εκλογές, όπως και οι ευρωεκλογές, δεν είναι ένα πανηγύρι δημοσίων σχέσεων, όπου κανείς ψηφίζει φίλους και συγγενείς, «ικανούς» και «ανίκανους» διαχειριστές, αλλά μια κρίσιμη μάχη που αφορά το ψωμί και τα δικαιώματά τους, το άμεσο μέλλον των παιδιών τους. Ολοένα και περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι μπροστά τους έχουν τα μνημόνια διαρκείαςπου εφαρμόζονται σε ολόκληρη την ΕΕ και πρόκειται να εξαθλιώσουν το λαό ακόμα περισσότερο σε όφελος της καπιταλιστικής κερδοφορίας, καταλαβαίνουν ότι πίσω από τα παχιά αναπτυξιακά σχέδια που παρουσιάζονται σε Περιφέρειες και Δήμους κρύβονται μεγάλα φαγοπότια για το κεφάλαιο και ψίχουλα για το λαό.

.

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι της δουλειάς καταλαβαίνουν ότι η «γλώσσα του ΚΚΕ» -αυτήν που κάποιοι την κορόιδευαν και την κοροϊδεύουν σαν «ξύλινη»- είναι πολύ απλά η γλώσσα της αλήθειας, που έδειχνε από χρόνια -κι εξακολουθεί να δείχνει- με το δάχτυλο την «ξύλινη» ευρωενωσιακή και καπιταλιστική πραγματικότητα, που στο καλούπι της καλούνται σήμερα να μπουν όλες οι λαϊκές ανάγκες. Ολοένα και περισσότεροι καταλαβαίνουν σήμερα ότι, ούτε η ψήφος στα κυβερνητικά κόμματα και στους τοπικούς υποψηφίους τους, ούτε η ψήφος στα κόμματα και στους τοπικούς υποψήφιους της αντιπολίτευσης μπορεί να δώσει λύση στα μεγάλα λαϊκά προβλήματα. Όλοι τους –και οι κυβερνητικοί απολογητές και οι αντιπολιτευόμενοι «μνημονιοσχίστες»- προσπαθούν να αποκρύψουν την πραγματικότητα των «μνημονίων διαρκείας», να εξωραΐσουν την ΕΕ και την επερχόμενη καπιταλιστική ανάπτυξη, να κρύψουν ότι ο λαός –και σαν εργαζόμενος και σαν δημότης- είναι εκείνος που θα πληρώσει τον βαρύ λογαριασμό της με νέες σκληρές θυσίες.

.

Τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ και της Λαϊκής Συσπείρωσης στη Λέσβο μπαίνουν στις δύο τελευταίες εβδομάδες της εκλογικής μάχης πλήρως προετοιμασμένοι έναντι πάσης πιθανής «διαρροής» (δημοσκοπήσεων, εμπιστευτικών πληροφοριών, λάσπης κτλ.). Όπλο τους δεν είναι ο ψίθυρος, αλλά η ανοιχτή και ειλικρινής συζήτηση με κάθε συμπολίτη μας που συνειδητοποιεί ποια είναι σήμερα η πραγματικότητα αλλά ταλαντεύεται. Το μήνυμα που μεταδίδει το ΚΚΕ και η Λαϊκή Συσπείρωση στους ανθρώπους που πραγματικά υποφέρουν σήμερα από τα δεινά της καπιταλιστικής κρίσης είναι ξεκάθαρο: και στις 18 και στις 25 Μαΐου μια θα είναι η πραγματική ψήφος αντίδρασης και τιμωρίας σε αυτούς που μας εξαθλιώνουν, η ψήφος στη Λαϊκή Συσπείρωση και στο ΚΚΕ. Ειδικά στη Λέσβο μπορούμε να αφήσουμε τους ψιθυριστές «με την όρεξη» και να πετύχουμε αυτό που για το λαό του νησιού μας και της περιοχής μας θα είναι Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ:

-στις 18 Μάη να περάσουν στο δεύτερο γύρο τα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Συσπείρωσης στον Δήμο Λέσβου με Δήμαρχο τη Νίκη Τσιριγώτη και στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου με Περιφερειάρχη το Στρατή Κόρακα

-στις 25 Μάη να περάσει ο Δήμος Λέσβου και η Περιφέρεια Β. Αιγαίου από τα χέρια των διαχειριστών των αντιλαϊκών πολιτικών της ΕΕ, στις δυνάμεις που γνώμονά τους έχουν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

-στις 25 Μάη να στείλει η Λέσβος ένα κατακόκκινο μήνυμα αντίδρασης στο μονόδρομο της ΕΕ και των μονοπωλίων ενισχύοντας το ευρωψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.

.

ΚΚΕ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΑΝΤΟΥ: ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΚΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

.

Μυτιλήνη, 12 Μάη 2014

Νίκος Ζαρταμόπουλος

Συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ,  Υποψήφιος με τη Λαϊκή Συσπείρωση Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου

1032-2

mko01

Πολύς ντόρος γίνεται τις τελευταίες ημέρες με την υπόθεση της ΜΚΟ IMI καθώς κατά στελεχών της ασκήθηκε δίωξη για ζημιά ύψους εννέα εκατομμυρίων ευρώ που προξένησαν σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου. Ανάμεσα στους κατηγορούμενους και ο Αλεξ Ρόντος, στενός συνεργάτης παλαιότερα του Γιώργου Παπανδρέου, εντεταλμένος σήμερα της ΕΕ στο Κέρας της Αφρικής. Το θέμα αφορά στη χρηματοδότηση της οργάνωσης για πρόγραμμα αποναρκοθέτησης σε Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Λίβανο, Ιράκ. Από την έρευνα προέκυψε ότι το σύνολο της χρηματοδότησης εκταμιεύτηκε παράνομα.

 

Η υπόθεση δεν ήταν άγνωστη, άσχετα αν τώρα φουσκώνει (υπό τη μορφή καταγγελιών για διασπάθιση δημόσιου χρήματος) ίσως σε ένα πλαίσιο γενικότερων επιχειρηματικών συγκρούσεων που δείχνει να έχουν ξεσπάσει, περιλαμβάνοντας και «ξεμπρόστιασμα» παραγόντων του αστικού κόσμου.

 

Ηδη από τις 12/12/2003 ο «Ριζοσπάστης» διατύπωνε από την πρώτη σελίδα ερωτήματα για τη δράση της συγκεκριμένης ΜΚΟ καθώς στο διεθνή Τύπο εμφανίστηκαν φωτογραφίες στελεχών της με λεζάντα ότι πρόκειται για Ελληνες στρατιώτες στο Ιράκ. Στις 16/12/2003, βουλευτές του ΚΚΕ, στο πλαίσιο συνεδρίασης της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, ρώτησαν ευθέως τον τότε υπουργό Εξωτερικών, Γ. Παπανδρέου, για τη συγκεκριμένη οργάνωση. Ο ΥΠΕΞ απάντησε ότι πρόκειται για ελληνική οργάνωση με σημαντική δραστηριότητα, αλλά δεν παρείχε καμιά πληροφόρηση για τη χρηματοδότησή της.

 

Πολύς ντόρος γίνεται τις τελευταίες ημέρες με την υπόθεση της ΜΚΟ IMI καθώς κατά στελεχών της ασκήθηκε δίωξη για ζημιά ύψους εννέα εκατομμυρίων ευρώ που προξένησαν σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου. Ανάμεσα στους κατηγορούμενους και ο Αλεξ Ρόντος, στενός συνεργάτης παλαιότερα του Γιώργου Παπανδρέου, εντεταλμένος σήμερα της ΕΕ στο Κέρας της Αφρικής. Το θέμα αφορά στη χρηματοδότηση της οργάνωσης για πρόγραμμα αποναρκοθέτησης σε Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Λίβανο, Ιράκ. Από την έρευνα προέκυψε ότι το σύνολο της χρηματοδότησης εκταμιεύτηκε παράνομα.

Η υπόθεση δεν ήταν άγνωστη, άσχετα αν τώρα φουσκώνει (υπό τη μορφή καταγγελιών για διασπάθιση δημόσιου χρήματος) ίσως σε ένα πλαίσιο γενικότερων επιχειρηματικών συγκρούσεων που δείχνει να έχουν ξεσπάσει, περιλαμβάνοντας και «ξεμπρόστιασμα» παραγόντων του αστικού κόσμου.

Ηδη από τις 12/12/2003 ο «Ριζοσπάστης» διατύπωνε από την πρώτη σελίδα ερωτήματα για τη δράση της συγκεκριμένης ΜΚΟ καθώς στο διεθνή Τύπο εμφανίστηκαν φωτογραφίες στελεχών της με λεζάντα ότι πρόκειται για Ελληνες στρατιώτες στο Ιράκ. Στις 16/12/2003, βουλευτές του ΚΚΕ, στο πλαίσιο συνεδρίασης της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, ρώτησαν ευθέως τον τότε υπουργό Εξωτερικών, Γ. Παπανδρέου, για τη συγκεκριμένη οργάνωση. Ο ΥΠΕΞ απάντησε ότι πρόκειται για ελληνική οργάνωση με σημαντική δραστηριότητα, αλλά δεν παρείχε καμιά πληροφόρηση για τη χρηματοδότησή της.

«Συγχωροχάρτι” στον καπιταλισμό!

Το ιδεολόγημα περί «κατοχής» της χώρας από το ΔΝΤ και την ΕΕ, καθώς και άλλες αντιεπιστημονικές και βαθιά αντιδραστικές ερμηνείες για τα αίτια της καπιταλιστικής κρίσης, αναπαράγει η ιεραρχία της Εκκλησίας σε ανακοίνωση που μοιράστηκε στους πιστούς την περασμένη Κυριακή. Οι διάφοροι προπαγανδιστές της κυβέρνησης και των συμμάχων της εστίασαν την όποια κριτική τους στο αν δικαιούται η Εκκλησία να παρεμβαίνει σε πολιτικά ζητήματα.

Η στάση τους είναι υποκριτική και επιτείνει τον αποπροσανατολισμό του λαού. Το θέμα δεν είναι αν η Εκκλησία έχει δικαίωμα να εκφράζει άποψη, αλλά το περιεχόμενο αυτής της άποψης. Στο συγκεκριμένο ζήτημα, όσοι σήκωσαν τους τόνους για το ρόλο της Εκκλησίας, καθόλου δεν διαφοροποιούνται από τον πυρήνα της άποψης που αυτή εκφράζει. Ισα ίσα που αποτελεί βολική τοποθέτηση για αποπροσανατολισμό του λαού, που «βγάζει λάδι» την κυβέρνηση και την πλουτοκρατία. Αλλωστε η Εκκλησία με τον καπιταλισμό είναι. Τα περί «κατοχής» και μάλιστα με τον τρόπο που σερβίρονται στο λαό, ο οποίος αναγορεύεται σε υπαίτιο για τις «παθογένειες της κοινωνίας», λόγω της «ευμάρειας» και της «καλοπέρασης», όπως λέει η ιεραρχία, στόχο έχουν να ενοχοποιήσουν τα λαϊκά στρώματα για τη σημερινή βαρβαρότητα και να εξωραΐσουν τη στρατηγική υπηρέτησης του κεφαλαίου, που με συνέπεια προώθησαν και προωθούν τα κόμματα της πλουτοκρατίας, σύμμαχος των οποίων είναι η Εκκλησία.

Συγκαλύπτεται ακόμα ότι η συμφωνία με την τρόικα είναι στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης και απόρροια των επιλογών της αστικής τάξης σε σχέση με τη συμμετοχή της χώρας στους διεθνικούς καπιταλιστικούς οργανισμούς. Τις επιλογές αυτές πάντα ευλογούσε και συνεχίζει να ευλογεί η διοίκηση της Εκκλησίας. Η γραπτή παρέμβαση της Ιεραρχίας επιχειρεί να ιδιοποιηθεί την αυξανόμενη λαϊκή οργή και να τη χειραγωγήσει, ώστε να λειτουργήσει στα όρια του εκμεταλλευτικού συστήματος. Επιδίωξή της είναι να διασωθεί το μείζον, που είναι η μη αμφισβήτηση της ουσίας του καπιταλιστικού συστήματος και να διαιωνιστεί η υποταγή του λαού στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η ιεραρχία της Εκκλησίας αντιστρέφει την πραγματικότητα για να κρύψει τις αιτίες της κρίσης και κυρίως να συσκοτίσει τη διέξοδο για το λαό. Γίνεται λόγος για «κατοχή», κάτι σαν ανωτέρα βία και μ’ αυτόν τον τρόπο επιδιώκεται να κρυφτεί ο πρωταγωνιστικός ρόλος της κυβέρνησης και των συμμάχων της στη διεύθυνση του πολέμου που διεξάγει η πλουτοκρατία σε βάρος του λαού.

Η πραγματική «κατοχή» που υπήρχε προ μνημονίου και τρόικας και συνεχίζει να υπάρχει ε ν τει νόμε ν η, είναι αυτή της καπιταλιστικής ι δ ι ο κ τ η σ ί α ς , της ταξικής εκμετά λ λευσης που παράγει το καπιταλιστικό σύστημα και σε συνθήκες ιμπεριαλισμού παίρνει όλο και περισσότερο τα χαρακτηριστικά της βαρβαρότητας και το γεγονός ότι μια χούφτα μεγαλοεπιχειρηματιών καρπώνονται τον πλούτο που παράγει ο λαός. Είναι το αλυσόδεμα της εργατικής τάξης στην ακόρεστη κερδοφορία του κεφαλαίου και η υποταγή των σύγχρονων λαϊκών αναγκών στη δίψα και ανάγκη των καπιταλιστών να κάνουν ολοένα και πιο φτηνή την εργατική δύναμη. Στη βάση αυτή, η Ιερά Σύνοδος δίνει συγχωροχάρτι στους ενόχους και επιχειρεί να ενοχοποιήσει τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, δηλαδή τις δυνάμεις εκείνες που έχουν το ιστορικό καθήκον να ανατρέψουν το σύστημα της εκμετάλλευσης, το οποίο υπηρετεί η ιεραρχία, μαζί με τα κόμματα του κεφαλαίου.