Ξεσηκωμός ενάντια στη νέα ληστεία και στην κοροϊδία κυβέρνησης, κεφαλαίου, Ε.Ε. Όλοι και όλες στην Απεργιακή Συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΜΑΗ στις 11 το πρωί στην Πλατεία Σαπφούς.

Εργαζόμενοι εργαζόμενες, άνεργοι, συνταξιούχοι, φοιτητές, μετανάστες,

η συγκυβέρνηση Σύριζα ΑΝΕΛ, ακολουθώντας πιστά τις κατευθύνεις ΕΕ – ΔΝΤ, υπηρετώντας τα συμφέρόντα του κεφαλαίου, ετοιμάζουν νέο κύκλο αντιλαϊκών μέτρων. Η νέα επίθεση του κεφαλαίου, τα νέα μέτρα όπως και όλα τα προηγούμενα, στόχο έχουν να θωρακίσουν ακόμα περισσότερο τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Τα μέτρα και τα «αντίμετρα» που φέρνουν, όσο και αν προσπαθούν να παρουσιάσουν ότι κινούνται σε «φιλολαϊκή» κατευθυνση, είναι βαθιά αντιλαϊκά και προς όφελος μόνο των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Η απελευθέρωση της Κυριακής αργίας, οι νέες μειώσεις στις ήδη πετσοκομμένες συντάξεις και στους μισθούς, η νέα μείωση στο αφορολόγητο και η νέα φοροληστεία που εξαπολύουν, θα γονατίσουν ακόμα περισσότερο την εργατική λαϊκή οικογένεια που ήδη δεινοπαθεί όλα τα χρόνια της κρίσης.

Η απάντηση μας θα πρέπει να είναι αγωνιστική και μαζική. Χωρίς καμιά αναμονή, να ριχτούμε στην μάχη της απεργίας και εδώ στο νησί μας.

 Αν δεν τους σταματήσουμε εμείς, αυτοί δεν πρόκειται να κάνουν πίσω!

Αρκετά έχουμε ματώσει για τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων, για τα αφεντικά και την λυκοσυμμαχία της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Σέρνουν την χώρα μας και την εργατική τάξη σε επικίνδυνες καταστάσεις για να θωρακίσουν τα κέρδη τους. Τα συμφέροντά μας δεν είναι ίδια με τα δικά τους.

Να βροντοφωνάξουμε όχι άλλα μέτρα στου λαού τις πλάτες!

Δούλοι του 21ου αιώνα δεν θα γίνουμε. Δεν θα δουλεύουμε σε συνθήκες γαλέρας για την δική τους κερδοφορία.

Χωρίς εμάς γρανάζι δεν γυρνά!

Απαιτούμε και διεκδικούμε δουλειά με δικαιώματα σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες μας. Παλεύουμε και εδώ στο νησί μας για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων και των μεταναστών. Να ακυρωθεί η απαράδεκτη συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΗ

Γιορτασμός της εργατικής Πρωτομαγιάς στη Μυτιλήνη: Να ακυρώσουμε στην πράξη τα νέα επώδυνα μέτρα που μας ετοιμάζουν.

Η περίοδος που διανύουμε τώρα, είναι περίοδος παρατεταμένης επίθεσης στα λαϊκά στρώματα, στα εργατικά δικαιώματα και κεκτημένα.

Η επίθεση αυτή, που σκοπό έχει να πάρει ότι έχει απομείνει από εμάς και να τα δώσει απλόχερα στους κεφαλαιοκράτες, είναι άνευ προηγουμένου έντασης. Η πολιτική τους γίνεται ολοένα και πιο βάρβαρη για τους λαούς και αν δεν τους σταματήσουμε εμείς αυτοί δεν θα σταματήσουν. Τις δικές τους προτάσεις, τις δικές τους λύσεις με τα μέτρα και αντίμετρα ο λαός πρέπει να τις πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων. Τα νέα επώδυνα μέτρα που ετοιμάζουν να τα ακυρώσουμε στην πράξη.

Ο κίνδυνος γενικευμένων συγκρούσεων και ιμπεριαλιστικών πολέμων είναι ορατός όχι μόνο στην περιοχή της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής αλλά και στην περιοχή του Αιγαίου και των Βαλκανίων. Η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι, και σίγουρο είναι ότι οι καπιταλιστές δε διστάζουν να μπλέξουν τους λαούς σε πόλεμο για την εξασφάλιση των δικών τους κερδών. Για τον πόλεμο τους θα «καλέσουν», θα βάλουν στην πρώτη τη γραμμή τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα τους, παρουσιάζοντας τον πόλεμό τους ως εθνικό ζήτημα.

Σε αυτούς τους σχεδιασμούς των αστικών κυβερνήσεων της Τουρκίας και της Ελλάδας και των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών που συμμετέχουν και οι δυό κυβερνήσεις, οι λαοί των δυο χωρών, η εργατική τάξη συνολικά, πρέπει να απαντήσει αγωνιζόμενη για το δικό της συμφέρον και όχι για τα συμφέροντα των καπιταλιστών.

Θέλουν να ματώνουμε στην ειρήνη τους, όταν χιλιάδες εργαζόμενοι θυσιάζονται στα κάτεργα τους, στο βωμό των κερδών τους, θέλουν να ματώνουμε και στον πόλεμο τους πάλι για την εξασφάλιση των κερδών τους.

Κοινά είναι τα συμφέροντα μας μ’ αυτά των εργατών, του λαού της Τουρκίας και των άλλων λαών. Μονόδρομος για τους εργαζόμενους είναι ο δρόμος του αγώνα, της ρήξης και της ανατροπής με αυτές τις πολιτικές. Η επίθεση του κεφαλαίου είναι ενιαία απέναντι στους εργαζόμενους όλων των χωρών, απέναντι στα δικαιώματα μας!

Ενιαία πρέπει να είναι και η δική μας απάντηση! Όπλο μας η ταξική αλληλεγγύη, το δίκιο του αγώνα μας.

Ο γιορτασμός της εργατικής Πρωτομαγιάς στη Μυτιλήνη.

Από τις πρώτες πρωινές ώρες της Πρωτομαγιάς, ηχούσε το κάλεσμα του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου για την μεγάλη συγκέντρωση στις 11 το πρωί στην πλατεία Σαπφούς.

Νωρίς το πρωί, ο πρόεδρος του ΠΕΚ Θοδωρής Ασλανίδης, μαζί με τον Τούρκο συνδικαλιστή Ozan Incedere από το Συνδικάτο Μετάλλου Τουρκίας, βρέθηκαν έξω από τις πύλες του κέντρου κράτησης μεταναστών της Μόριας, και συνομίλησαν με πρόσφυγες και μετανάστες, οι οποίοι τους μετέφεραν εικόνα για τις συνθήκες διαβίωσης τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Η Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση ξεκίνησε με χαιρετισμό από το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών και από την Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου. Σε κλίμα συγκίνησης απαγγέλθηκε μέρος του ποιήματος «Επιτάφιος» του Γιάννη Ρίτσου που καταχειροκροτήθηκε.

Στην συνέχεια το Σωματείο Μουσικών Λέσβου, ενθουσίασε τους παρευρισκομένους με τα εργατικά λαϊκά τραγούδια που ερμήνευσαν.

Ακολούθησε ο χαιρετισμός του Τούρκου συνδικαλιστή Ozan Incerede, ο οποίος μεταξύ άλλων επισήμανε και την σημασία της διακήρυξης που υπογράφουν εκατοντάδες συνδικάτα και σωματεία σε όλον τον κόσμο, μεταξύ αυτών το Συνδικάτο Μετάλλου Τουρκίας στο οποίο ανήκει ο ίδιος αλλά και το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό και σωματεία του. Στο τέλος του χαιρετισμού του ο πρόεδρος του ΠΕΚ Θοδωρής Ασλανίδης του παρέδωσε μία σημαία του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου, παίρνοντας τον λόγο για την κεντρική ομιλία της Πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης. Καταδικάζοντας τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ανά τον κόσμο, επισήμανε το κεντρικό σύνθημα του φετινού εορτασμού «με τους εργαζόμενους όλων των χωρών, για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά.» Καλώντας για απεργιακό ξεσηκωμό στις 17 του Μάη, ή όποτε προσπαθήσουν να περάσουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα έκλεισε την ομιλία του.

Ο Σύλλογος Ρωσόφωνων Λέσβου, μαζί με μέλη του ΠΑΜΕ παρουσίασαν ποίημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ και μέλος του συλλόγου ερμήνευσε ένα δικό του τραγούδι για την προσφυγιά.

Στο τέλος μέλος της Διοίκηση του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου διάβασε το ψήφισμα καταδίκης στον ιμπεριαλισμό.

Η πορεία στους δρόμους της πόλης που ακολούθησε κατέληξε στο μνημείο των θυμάτων του γερμανικού φασισμού. Στεφάνια κατέθεσε η Ομοσπονδία Συνταξιούχων ΙΚΑ, το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, η Ομοσπονδία Αγροτικών συλλόγων Λέσβου, και το Συνδικάτο Μετάλλου Τουρκίας . Ακολούθησε ενός λεπτού σιγή προς τιμή των πεσόντων και έπειτα οι παρευρισκόμενοι τραγούδησαν σε κλίμα συγκίνησης την «Διεθνή».

Δυναμικό και με παλμό το συλλαλητήριο της Παρασκευής 7.4.2017 στην πλατεία Σαπφούς στη Μυτιλήνη.

Μαχητική και με παλμό η κινητοποίηση στη Μυτιλήνη. Στη συγκέντρωση χαιρέτισε από την Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου ο αντιπρόεδρος Δημήτρης Στεφανής και στάθηκε εκτός των άλλων στα αγροτοδικεία που γίνονται αυτό το διάστημα.

Χαιρετισμό απηύθυνε και ο Νίκος Ζαρταμόπουλος από το ΠΑΜΕ Δημοσίου ο οποίος αναφέρθηκε στο ζήτημα των αξιολογήσεων στο δημόσιο και κάλεσε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους να ταχθούν στο πλευρό του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου, στο ΠΑΜΕ.

Την κεντρική ομιλία πραγματοποίησε ο Θοδωρής Ασλανίδης, πρόεδρος του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου. Αναφέρθηκε στα νέα μέτρα, κάλεσε τους εργαζόμενους να μην ξεγελαστούν από τη νέα προσπάθεια της κυβέρνησης για εξαπάτηση με τα μέτρα και τα «αντίμετρα». Χαιρέτισε το δίκαιο αγώνα των εργαζομένων της κοινωφελούς εργασίας στο hot spot της Μόριας, οι οποίοι παρευρέθηκαν στο συλλαλητήριο με την απόφαση που είχαν πάρει. Τέλος, αναφέρθηκε στην όξυνση των ενδο​ϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, κάλεσε τους εργαζόμενους να μην εφησυχάζουν και κατήγγειλε το βομβαρδισμό της Συρίας από τις ΗΠΑ.

Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία στην αγορά της Μυτιλήνης.

Π.Ε.Κ.: Πανεργατική απεργία την Πέμπτη 8 Δεκέμβρη 2016

title

pallesviako-ergatoyppalhliko-kentro

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, συνταξιούχοι, νέοι και νέες

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ακολουθώντας πιστά τις κατευθύνσεις ΕΕ, ΔΝΤ, μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, και σε αγαστή συνεργασία με τις εργοδοτικές συνδικαλιστικές ηγεσίες, εξαπολύουν νέο οδοστρωτήρα σε ότι έχει απομείνει από εργατικά λαϊκά δικαιώματα.


Μερικά μόνο από αυτά που φέρνουν είναι:
· Απελευθέρωση απολύσεων και αύξηση του ορίου από το 5% στο 10%!

· Νέα μείωση του άθλιου κατώτερου μισθού των 586 ευρώ και νέος «υποκατώτερος μισθός» για τους νεοπροσλαμβανόμενους!

· Κατάργηση όσων επιδομάτων έχουν απομείνει, σφαγή στα προνοιακά επιδόματα!

· Πλήρη επικράτηση των Ατομικών και επιχειρησιακών συμβάσεων για ακόμα μεγαλύτερη μείωση του μέσου μισθού!

· Παραπέρα επέκταση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης δηλαδή της δουλειάς λάστιχο με 100 και 200 ευρώ μισθό!

· Νέα μείωση των σημερινών συντάξεων και των κοινωνικών παροχών, δηλαδή νέα μείωση του μη μισθολογικού κόστους που έχει παραγγείλει στην κυβέρνηση ο ΣΕΒ!

· Νέα μεγάλη μείωση του αφορολόγητου ορίου για μισθωτούς και συνταξιούχους στα 5.000 από τα 8.600 ευρώ!

· Νέος συνδικαλιστικός νόμος για τον περιορισμό και την απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης.

Η απάντηση των εργαζομένων πρέπει να είναι μαζική. Να στείλουμε το μήνυμα ότι αρκετά πληρώσαμε, αρκετά ματώσαμε τα τελευταία χρόνια. Ήρθε η ώρα να απαιτήσουμε εδώ και τώρα την ανάκτηση των απωλειών μας. Να σταματήσουν εδώ και τώρα οι πλειστηριασμοί σε σπίτια λαϊκών οικογενειών, να αποκατασταθούν οι μισθοί και οι συντάξεις σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες μας, στα 751 βασικό μισθό και υποχρεωτικά να υπογραφούν συλλογικές συμβάσεις εργασίας και στα 600 κατώτερο στους συνταξιούχους και στο επίδομα ανεργίας. Σ’ αυτό το νέο σφαγιασμό η συγκυβέρνηση, οι μεγαλοεργοδότες βρίσκουν άξιους συμπαραστάτες, άξιους συμμάχους τον κυβερνητικό – εργοδοτικό συνδικαλισμό, τις ηγεσίες της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Πρόσφατα κιόλας οι ίδιες αυτές ηγεσίες αποφάσισαν ξεχωριστές μέρες απεργίας σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα, δείχνοντας έτσι πώς πραγματικά θέλουν το κίνημα στο γύψο, εξυπηρετώντας στο έπακρο τις απαιτήσεις των καπιταλιστών.

Στο νησί μας η κουβέντα μόνο για την αύξηση του ΦΠΑ χωρίς να γίνεται λόγος για την φοροληστεία που στενάζει την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, για τα νέα βάρβαρα μέτρα που έρχονται να ισοπεδώσουν τα όποια δικαιώματα έχουν απομείνει είναι ουσιαστικά συζήτηση που δεν πιάνει στο σύνολο της τα προβλήματα των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, των εργαζομένων. Αυτήν την ίδια στιγμή που ο λαός μας στενάζει κάτω από την υπερφορολόγηση, από την ανεργία που έχει χτυπήσει κόκκινο, με χιλιάδες εργαζόμενους σε 4ωρα, σε κακοπληρωμένα 5μηνα προγράμματα, με τον σφαγιασμό του πρωτογενή τομέα παραγωγής φορολογώντας κάθε φτωχό αγρότη από το πρώτο ευρώ, με τους συνταξιούχους να έχουν δει τεράστιες μειώσεις το τελευταίο διάστημα στις συντάξεις τους. Αυτή την ίδια στιγμή χρειάζεται οργάνωση του αγώνα μας όχι μόνο για την αύξηση του ΦΠΑ αλλά ενάντια σε όλα τα αντιλαϊκά – αντεργατικά μέτρα που ματώνουν το λαό, ενάντια στις βλέψεις και αξιώσεις των καπιταλιστών.

Θύματα αυτής της πολιτικής, του ιμπεριαλισμού, είναι και οι χιλιάδες εγκλωβισμένοι πρόσφυγες και μετανάστες που ζουν σε άθλιες συνθήκες στα «κέντρα κράτησης», μετά την απαράδεκτη συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας που όξυνε τα προβλήματα των ίδιων αλλά και των κατοίκων του νησιού μας με τον πολύμηνο εγκλωβισμό τους.


Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Να δώσουμε μαχητική απάντηση με την μαζική μας συμμετοχή στην απεργία, κανείς στην δουλειά, στο γραφείο, στο χωράφι εκείνη τη μέρα. Μόνο με αγώνες μπορούμε να κερδίσουμε τη ζωή σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες μας!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 10:30 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

Παλλεσβιακό Εργατικό Κέντρο

Σε εγρήγορση και ετοιμότητα ο Λαός!

11481

Η διαπραγμάτευση, που ξεκίνησε και επίσημα και προηγούμενη Κυριακή, μεταξύ κυβέρνησης και θεσμών, οδηγεί στην παγίωση της εργασιακής ζούγκλας και στη διεύρυνσή της, προς όφελος του κεφαλαίου.

Από την πρώτη κιόλας συνάντηση του υπουργού Εργασίας με το κουαρτέτο, επιβεβαιώθηκε ότι οι νόμοι για τον κατώτερο μισθό, την ευελιξία, τις Συλλογικές Συμβάσεις και άλλα που επιβλήθηκαν με το 1ο και το 2ο μνημόνιο είναι κεκτημένα της εργοδοσίας που δεν χωρούν αμφισβήτηση. Το ίδιο προβλέπει, άλλωστε, και το 3ο μνημόνιο, το οποίο συνυπέγραψε η σημερινή κυβέρνηση, μαζί με ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι.

Άλλωστε η Κομισιόν αποφάσισε και ανακοίνωσε σαν προτεραιότητες για το 2017 την παραπέρα μείωση του μη μισθολογικού κόστους εργασίας (δηλαδή εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές), «στοχοθετημένες και σωστά σχεδιασμένες επιδοτήσεις μισθών και προσλήψεων» (δηλαδή «ζεστό» κρατικό χρήμα στους εργοδότες), οι οποίες θα συνδυάζονται με τα «προγράμματα πρακτικής άσκησης και μαθητείας», «μέτρα κινητικότητας για τη σύνδεση δεξιοτήτων και θέσεων εργασίας» κ.ά. (δηλαδή τζάμπα δουλειά προς όφελος των εργοδοτών).

Τα παραπάνω εξελίσσονται σε μια περίοδο που «τρέχουν» οι εξελίξεις στο στρατιωτικό τομέα στην ευρύτερη περιοχή. Το ΝΑΤΟ, με τη σύμφωνη γνώμη και της ελληνικής κυβέρνησης, κατέληξε στη σύνθεση των 4 πολυεθνικών ταγμάτων που θα αναπτύξει στα σύνορα με τη Ρωσία! Οι αποφάσεις της Συνόδου υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, που συνεδρίαζαν την περασμένη Τετάρτη και Πέμπτη στις Βρυξέλλες, δείχνουν όξυνση της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία σε όλα τα μέτωπα, από τη Συρία μέχρι τη Βαλτική. Παράλληλα, αντιθέσεις εκδηλώνονται και στο εσωτερικό της λυκοσυμμαχίας, με αιχμή τη βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία, σε βαθμό που ήδη να γίνεται κουβέντα για επέκταση της βάσης στη Σούδα!

Οι καπιταλιστές και το πολιτικό τους προσωπικό δεν διστάζουν να οξύνουν υπέρμετρα όλα τα μέτωπα – εσωτερικά και εξωτερικά – προκειμένου να αυγατίσουν τα οφέλη τους. Οι εξελίξεις παίρνουν πολύ επικίνδυνη τροπή και απαιτούν την ετοιμότητα και την εγρήγορση της εργατικής τάξης και όλων των λαϊκών στρωμάτων στη χώρα μας προκειμένου όχι μόνον να αποτρέψουν τη ριζική χειροτέρεψη της ζωής τους και την ίδια την υπονόμευση του μέλλοντός τους αλλά και να ανακτήσουν όλα τα χαμένα από την οικονομική κρίση, να γίνουν οι κύριοι του πλούτου που παράγουν, απομακρύνοντας έτσι τον εφιάλτη του ιμπεριαλιστικού πολέμου που απειλεί, πλέον, το ίδιο τους το σπίτι.

Γενικός ξεσηκωμός παντού!

11471

Η σαπίλα του συστήματος οδηγεί στην εξαθλίωση μάζες και μάζες εργαζομένων, μέσα από τον έναν και μοναδικό δρόμο που είναι χρήσιμος στους καπιταλιστές: Τη διαρκή υποτίμηση της τιμής πώλησης της εργατικής δύναμης.

Το επόμενο διάστημα, η επιθετικότητα κυβέρνησης – κεφαλαίου θα δυναμώσει κι άλλο, όχι μόνο στο πεδίο των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων, αλλά και σ’ αυτό της χειραγώγησης του λαού, με στόχο να τον κάνουν συμμέτοχο ή τουλάχιστον να τον καταστήσουν αδρανή απέναντι στα χειρότερα που του ετοιμάζουν.

Το μήνυμα από την πλευρά του ΚΚΕ ένα και μοναδικό: Γενικός ξεσηκωμός παντού, με την εργατιά στην πρωτοπορία, σε συμμαχία με τα άλλα λαϊκά στρώματα, με στόχο τα μονοπώλια, τον ίδιο τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, που μας φέρνει φτώχεια, κρίσεις, ανεργία.

Δεν υπάρχει άλλη λύση, δεν υπάρχει άλλη διέξοδος.

Δεν νομιμοποιούμε τα αντιλαϊκά μέτρα, συνεχίζουμε τον αγώνα.

1130-1

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με το πολυνομοσχέδιο έκτρωμα, που ψήφισε στη Βουλή κλιμακώνει την επίθεσή της ενάντια στο λαό και συνεχίζει το ρεσιτάλ υποκρισίας, υποσχόμενη καλύτερες μέρες, με τα δικαιώματα και το εισόδημα του λαού ισοπεδωμένα.

Εγκαινιάζει μια νέα φοροκαταιγίδα απέναντι στο ήδη λεηλατημένο λαϊκό εισόδημα, με αύξηση του ΕΝΦΙΑ, δεκάδες έμμεσους φόρους σε καθημερινά είδη πρώτης ανάγκης (είδη διατροφής, καύσιμα, εισιτήρια μέσων μεταφοράς, τηλεφωνία κ.λπ.), υποχρεώνοντας μια τετραμελή οικογένεια να πληρώνει έως και 700 ευρώ το χρόνο παραπάνω γι’ αυτά. Προωθούνται νέες ιδιωτικοποιήσεις και εκποίηση δημόσιας περιουσίας, ενώ τα δάνεια παραδίνονται σε επιχειρηματικά funds, ακόμη και αυτά που αφορούν στην πρώτη κατοικία. Η εξαίρεση για σπίτια μέχρι 140.000 ευρώ αντικειμενική αξία έχει ημερομηνία λήξης το 2017.

Το νέο πολυνομοσχέδιο, σε συνδυασμό με τα προηγούμενα μέτρα του Ασφαλιστικού – Φορολογικού, ξεμπροστιάζει, οδηγεί σε πλήρη κατάρρευση την κυβερνητική εξαπάτηση περί δήθεν «προστασίας των αδύναμων» και «δίκαιης κατανομής των βαρών». Όλοι πλέον αντιλαμβάνονται ότι τα κυβερνητικά μέτρα αποτελούν μια βάναυση ταξική πολιτική σε βάρος των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων και υπέρ του κεφαλαίου, το οποίο όχι μόνο μένει στο απυρόβλητο, αλλά ενισχύεται με πρόσθετα προνόμια, χαριστικές ρυθμίσεις, νέους αναπτυξιακούς νόμους.

Η κυβέρνηση κοροϊδεύει, όταν υπόσχεται ότι από το κλείσιμο της «αξιολόγησης», την όποια ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας και ρύθμιση του χρέους, θα ωφεληθεί ο λαός. Οι μόνοι που έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Αυτοί θα ωφεληθούν από τα ποσά που θα εξοικονομηθούν από τη ρύθμιση του χρέους. Η ανάκαμψη αφορά στα κέρδη και τις επενδύσεις τους. Αντίθετα, από το λαό θα ζητάνε ολοένα και περισσότερα, μέσα και από τις επόμενες «αξιολογήσεις», για να διαφυλαχτούν, δήθεν, τα πλεονάσματα, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας κλπ.

Δεν νομιμοποιούμε τα αντιλαϊκά μέτρα, συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια σε νέα που έρχονται. Διεκδικούμε κατάργηση των αντιλαϊκών νόμων και φόρων, ανάκτηση των απωλειών, μόνιμη και σταθερή δουλειά, αποκλειστικά δημόσια υποχρεωτική Ασφάλιση, Υγεία, Παιδεία. Να πληρώσουν οι υπεύθυνοι της κρίσης, να φορολογηθεί το κεφάλαιο.

Τώρα είναι η ώρα ο λαός μας να οργανώσει τους αγώνες του, τη μεγάλη λαϊκή συμμαχία του.

mitilini

Οι εξελίξεις στο αστικό – κυβερνητικό στρατόπεδο δείχνουν καθαρά ότι η εργατική τάξη, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικρομεσαίοι αγρότες πρέπει να ‘ναι έτοιμοι για μεγάλους αγώνες, τόσο για τα άμεσα αιτήματά τους, όσο και για τον μεγάλο στόχο της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Ανεξάρτητα από το πότε ακριβώς θα το καταθέσει στη Βουλή, η κυβέρνηση έχει δείξει ήδη ότι το νέο αντιλαϊκό φορο-πακέτο περιλαμβάνει μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ, που θα επιχειρηθεί να αφαιρεθούν από την τσέπη των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων, παρά τους ισχυρισμούς της ότι πρόκειται περί «δίκαιων μέτρων που ελαφρύνουν τους κοινωνικά αδύναμους».

Στο μέτωπο του Ασφαλιστικού είναι φανερό ότι το τελικό σχέδιο είναι πολύ χειρότερο απ’ το αρχικό της κυβέρνησης. Στο σύνολό της η «νέα αρχιτεκτονική» στο Ασφαλιστικό οδηγεί σε νέες αιματηρές μειώσεις στις συντάξεις που θα αποδίδονται από εδώ και πέρα, ενώ την ίδια στιγμή, μια μεγάλη μερίδα ασφαλισμένων (αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, επιστήμονες) εξαναγκάζονται σε αύξηση των εισφορών που θα καταβάλλουν από δω και πέρα γι’ αυτές τις πενιχρές συντάξεις.

Παράλληλα, η κυβέρνηση επιχειρεί να προωθήσει με γοργούς ρυθμούς την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών της χώρας, των σιδηροδρόμων και συνολικά των υποδομών στρατηγικής σημασίας για τους σχεδιασμούς του κεφαλαίου. Διαδικασία γύρω από την οποία εκδηλώνονται ταυτόχρονα έντονοι ανταγωνισμοί και αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε τμήματα της αστικής τάξης, μονοπωλιακούς ομίλους, αλλά και ισχυρά καπιταλιστικά κέντρα, με ό,τι όλα αυτά συνεπάγονται σε μία ευρύτερη περιοχή που μυρίζει μπαρούτι.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα στο σύνολό τους συσκοτίζουν το χαρακτήρα της καπιταλιστικής κρίσης (με κοκορομαχίες περί της ανορθολογικής λειτουργίας του συστήματος, για να εμφανίζονται ορισμένοι εξ αυτών ως αρχάγγελοι της κάθαρσης και της ευταξίας) ούτε για μια στιγμή δεν πρέπει να αφαιρεί από τον ορίζοντα της εργατικής τάξης τον μόνιμο και σταθερό στόχο της: Τη διαρκή πάλη για την ανατροπή όλης της σαπίλας που συνιστά στο σύνολό του το σύστημα της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης.

Τα μαντάτα που καθημερινά έρχονται απ’ τη διαπραγμάτευση με την τρόικα είναι μαύρα. Περισσεύει η κοροϊδία και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά και απ’ τ’ άλλα κόμματα, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που έχουν βάλει τις υπογραφές τους στο μνημόνιο.

Τώρα είναι η ώρα ο λαός μας θα πρέπει να οργανώσει τους αγώνες του, τη μεγάλη λαϊκή συμμαχία του, ενισχύοντας το ΚΚΕ! Μόνο έτσι μπορούμε να εμποδίσουμε τα αντιλαϊκά μέτρα!

Με αποφασιστικότητα για την 48ωρη απεργία!

pame-asfalistiko-04-02_11

Εγρήγορση, σχέδιο, αποφασιστικότητα και ετοιμότητα να δοθεί μαζική απεργιακή απάντηση, ακόμα κι αν η κυβέρνηση επιχειρήσει να αιφνιδιάσει και να καταθέσει τα αντιλαϊκά της νομοσχέδια τις μέρες του Πάσχα, είναι τα στοιχεία που πρέπει να κυριαρχήσουν τώρα που οι εξελίξεις «τρέχουν» σε όλα τα μέτωπα: Στη διαπραγμάτευση, στο Προσφυγικό, στις διεθνείς εξελίξεις.

Οι δυσκολίες είναι γνωστές και η αναμέτρηση μαζί τους μεγαλώνει την ευθύνη. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να δημιουργήσει «μαγική εικόνα» σε ό,τι αφορά τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης με το κουαρτέτο, για να ενσωματώσει λαϊκές αντιδράσεις, αλλά και για να κουράσει, να αιφνιδιάσει, δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη. Ούτε βέβαια η ωμή παρέμβαση της εργοδοσίας, που προπαγανδίζει ανοιχτά στους χώρους δουλειάς το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης και εκβιάζει τη συστράτευση των εργαζομένων.

Γερό πάτημα για κλιμάκωση του αγώνα και για την επιτυχία της 48ωρης γενικής απεργίας δεν μπορεί να υπάρξει, αν δεν περιοριστεί κι άλλο η επίδραση της γραμμής που υπηρετεί η συνδικαλιστική πλειοψηφία στο κίνημα, η ικανότητά της να χειραγωγεί και να υπονομεύει. Η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ και των μεγαλύτερων Ομοσπονδιών του Δημοσίου ξεδίπλωσαν όλον τον υπονομευτικό τους ρόλο στην πρόσφατη δημοσιοϋπαλληλική απεργία.

Το ίδιο ισχύει και για την ηγεσία της ΓΣΕΕ. Μέσα στον ορυμαγδό των μέτρων, έναν καημό έχει:

Ότι η κυβέρνηση την υποβαθμίζει στην κλίμακα των «κοινωνικών εταίρων», επιλέγοντας να συνδιαλέγεται και να συνεννοείται απευθείας με την εργοδοσία. Μοιράζεται μαζί με το κεφάλαιο και τα κόμματά του το στόχο της ανταγωνιστικότητας και της καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Το Προσφυγικό είναι ένα ακόμα μέτωπο όπου χρειάζεται να ανέβει η παρέμβαση των ταξικών δυνάμεων, μπροστά και στην απεργία. Με την πολιτική τους, κυβέρνηση και ΕΕ δημιουργούν προϋποθέσεις εγκλωβισμού χιλιάδων ξεριζωμένων στην Ελλάδα και όσο αυτό συνειδητοποιείται από τους ίδιους, η απελπισία και τα αδιέξοδα μεγαλώνουν.

Σήμερα, η έκφραση της αλληλεγγύης είναι αναγκαία, αλλά δεν αρκεί. Χρειάζεται επαφή, συζήτηση, έμπρακτη βοήθεια στην προσπάθεια αυτών των ανθρώπων και των οικογενειών τους να πιέσουν για να ανοίξει ο δρόμος προς τις χώρες προορισμού, να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσής τους στην Ελλάδα, να πάψουν να τους εκμεταλλεύονται τα κάθε λογής κυκλώματα.

Χρειάζεται, παράλληλα, επίμονη διαφωτιστική δουλειά στους χώρους εργασίας, όπου στις συζητήσεις το ζήτημα του Προσφυγικού είναι κυρίαρχο. Να κατανοείται η προσφυγιά ως άμεση συνέπεια του ιμπεριαλιστικού πολέμου, που γίνεται για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς των μονοπωλίων. Εχει, δηλαδή, την ίδια ρίζα και την ίδια αιτία με την ένταση της ταξικής εκμετάλλευσης στην Ελλάδα και σε όλον τον καπιταλιστικό κόσμο, για να ξεπεράσει το κεφάλαιο την κρίση του, να ξαναμοιραστεί η πίτα στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Χρειάζεται, επίσης, ένταση της δουλειάς ενάντια στο ρατσισμό, που καλλιεργείται φανερά και κρυφά, άλλοτε από την εργοδοσία, που δείχνει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως τους υπαίτιους για την «κακοδαιμονία» των Ελλήνων εργαζομένων, όταν την ίδια ώρα ξερογλείφεται να τους αξιοποιήσει, για να συρρικνώσει συνολικά το λεγόμενο κόστος εργασίας Ελλήνων και μεταναστών. Σε αυτήν την κατεύθυνση, πρέπει να απαντηθεί από τα συνδικάτα κάθε προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να σπείρει το μίσος και το ρατσισμό, αλείφοντας το βούτυρο στο ψωμί που της προσφέρει απλόχερα το κεφάλαιο.

Ο αγώνας που δίνουν οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα, με αιχμή το Ασφαλιστικό και τα άλλα μέτρα της κυβέρνησης, δεν είναι «μια κι έξω», δεν τελειώνει ανάλογα με το πώς θα εξελιχθεί η ψηφοφορία στη Βουλή, όποτε κι αν γίνει. Η αναμέτρηση με το κεφάλαιο και την πολιτική του χρειάζεται επιμονή και υπομονή, σκληρή δουλειά και συγκέντρωση ολοένα και περισσότερων δυνάμεων μέσα από κάθε μάχη. Χρειάζεται σταθερό τιμόνι στο στόχο της ανασύνταξης, στην οικοδόμηση της Λαϊκής Συμμαχίας.