Ο λαός να αξιοποιήσει την πείρα του!

Σκανδαλολογία και επιχειρηματικοί πόλεμοι, δικομματικοί καβγάδες και λασπομαχίες, εθνικισμός και κοσμοπολιτισμός, ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί και διευθετήσεις, όλα στο έδαφος του σάπιου καπιταλισμού, κυριαρχούν αυτές τις μέρες στην πολιτική επικαιρότητα.

Τα νέα επεισόδια που προστίθενται στην αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, με αφορμή την υπόθεση της «Novartis», όπως και η μπόχα που αναδίδεται, δεν μπορούν και δεν πρέπει να κρύψουν ότι και τα δυο κόμματα του κεφαλαίου υπηρετούν την ίδια στρατηγική, αυτή που τσακίζει εργατικά δικαιώματα για να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη κερδοφορία του. Και αυτό είναι στην πραγματικότητα το μεγάλο σκάνδαλο που επιχειρείται να επισκιαστεί από τις «αποκαλύψεις», τους «φανερούς» και «κρυφούς» μάρτυρες, τις μαύρες βαλίτσες με τα χαρτονομίσματα.

Είναι επεισόδια που έρχονται να προστεθούν στην αντιπαράθεση γύρω από την ονοματολογία της ΠΓΔΜ, που κορυφώθηκε με το συλλαλητήριο ενάντια στη χρήση του όρου «Μακεδονία» πάντα στο δοσμένο πλαίσιο της «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης» στα Δυτικά Βαλκάνια.

Όμως, η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα έχουν πλούσια πείρα για να αντιμετωπίσουν αυτό το σκηνικό. Πείρα που πρέπει να αξιοποιήσουν για να δουν την ουσία των εξελίξεων, για να μην εγκλωβιστούν στο πινγκ πονγκ της σκανδαλολογίας, της ονοματολογίας και τελικά της στοίχισης πίσω από τα συμφέροντα της αστικής τάξης.

Έχουν πείρα οι εργαζόμενοι από το πώς αξιοποιήθηκαν παλιότερα σκάνδαλα «μεγατόνων» («Siemens», Βατοπέδι κ.ά.) ως μοχλοί για το ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε μεγάλα καπιταλιστικά επιχειρηματικά και κρατικά συμφέροντα. Η λαϊκή πείρα είναι επίσης πλούσια από το πώς αξιοποιούνται υποθέσεις όπως της «Novartis» για να λανσάρονται κάθε τόσο «νέα» και «άφθαρτα» πρόσωπα, με «καθαρά χέρια».

Οι εργαζόμενοι μπορούν πια να δουν ακόμα καλύτερα την ουσία πίσω και από την αντιπαράθεση για το όνομα της ΠΓΔΜ. Να δουν δηλαδή ότι τόσο οι εθνικιστές όσο και οι κοσμοπολίτες ταυτίζονται στο βασικό: Στην ενίσχυση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και στην εμπλοκή της Ελλάδας με αναβαθμισμένο ρόλο στο σχεδιασμό του για να υπηρετηθούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης.

Ο λαός έχει δει στην πράξη τι σημαίνει ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια. Έχει δει το διαμελισμό κρατών, τις αιματηρές αλλαγές σε σύνορα. Η πλούσια αυτή πείρα των εργαζομένων δείχνει ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ δεν είναι παράγοντες ούτε «σταθερότητας» ούτε «ασφάλειας» και προφανώς ούτε ειρήνης. Το επιβεβαιώνουν αυτό τα αμέτρητα θύματα των επεμβάσεων, οι αμείωτες αμφισβητήσεις της Τουρκίας στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, ο βρώμικος ρόλος που παίζουν οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες στην υποδαύλιση αλυτρωτισμών και «μειονοτικών» ζητημάτων.

Τώρα λοιπόν χρειάζεται η μαζική συμμετοχή τους στην οργάνωση της πάλης. η διεκδίκηση λύσεων στα καυτά προβλήματα που τους απασχολούν και κυρίως η προώθηση της αντικαπιταλιστικής πάλης, του αγώνα που συμβάλλει στη συγκέντρωση, στην εκπαίδευση δυνάμεων για να αναμετρηθούν κατά μέτωπο με την εξουσία του κεφαλαίου.

Οι εργαζόμενοι να αντιτάξουν το δικό τους μαχητικό, ανατρεπτικό σχεδιασμό!

Ο πρώτος μήνας του νέου χρόνου πέρασε, και όσο πιο βαθιά μπαίνουμε στο 2018, τόσο περισσότερο αποκρυσταλλώνεται το σχέδιο της κυβέρνησης και του κεφαλαίου για τη χρονιά, που από όλους τους χαρακτηρίζεται αρκετά «κρίσιμη». Αστικά επιτελεία και κόμματα, η κυβέρνηση, η μεγαλοεργοδοσία πλασάρουν αυτόν το σχεδιασμό, στέλνοντας ταυτόχρονα το μήνυμα στους εργαζόμενους να ξεχάσουν όσα έχασαν τα περασμένα χρόνια της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης.

Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να αναλάβει την «ιδιοκτησία» του προγράμματος, να καταρτίσει πλάνο για τη συνέχιση των «μεταρρυθμίσεων» και μετά την τυπική λήξη του μνημονίου. Πρόκειται για σχεδιασμό εμπέδωσης του τσακίσματος των εργατικών δικαιωμάτων, με μέτρα που έχουν ορίζοντα δεκαετιών, που κάνουν μόνιμες τις «προσωρινές» (σύμφωνα με την επίσημη προπαγάνδα) θυσίες της εργατικής τάξης για να περάσει η καπιταλιστική κερδοφορία σε μεγάλους ρυθμούς ανάκαμψης. Οι βιομήχανοι άλλωστε ξεκαθαρίζουν με κάθε ευκαιρία ότι δεν υπάρχει καμιά περίπτωση «πισωγυρίσματος» και ότι οι αντεργατικές ανατροπές δεν αμφισβητούνται, καθώς αυτό θα διαταράξει τη «θετική πορεία» της οικονομίας.

Τα ίδια σχέδια προβλέπουν την τροφοδότηση των μονοπωλίων με «ζεστό» χρήμα και διευκολύνσεις, με κάθε είδους «κίνητρα» για επενδύσεις, όπως φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις «απασχόλησης», δηλαδή τζάμπα εργατικό δυναμικό, βγαλμένα όλα από τις θυσίες διαρκείας του λαού. Από το πλάνο αυτό δεν θα μπορούσε να λείπει η θωράκιση του τραπεζικού συστήματος, ώστε να τροφοδοτήσει το νέο γύρο καπιταλιστικής συσσώρευσης, που περνά μέσα και από τη γενίκευση των πλειστηριασμών λαϊκών σπιτιών, τον εκβιασμό για την αφαίμαξη του εισοδήματος των εργαζομένων.

Στο φόντο της προετοιμασίας για την «επόμενη μέρα» του κεφαλαίου εντάσσεται και ο ρόλος πρωτοκαθεδρίας που αναλαμβάνει η κυβέρνηση στους πολιτικοστρατιωτικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στην περιοχή. Η ανάληψη ρόλου «μεντεσέ» στην «πύλη» της όξυνσης των ανταγωνισμών της περιοχής, οι φιλοδοξίες ανάδειξης της χώρας σε κόμβο Ενέργειας και εμπορευμάτων, στόχοι και ρόλοι που εμπνέουν την αστική τάξη, περνάνε αυτές τις μέρες μέσα από τις διαπραγματεύσεις για το όνομα της ΠΓΔΜ, με κύριο στοιχείο τις βιασύνες για την «ευρωατλαντική ολοκλήρωση» στα Δυτικά Βαλκάνια, για την ενίσχυση του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

Σε αυτό το «εθνικό» σχέδιο της κυβέρνησης και του κεφαλαίου, η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να αντιτάξουν τον δικό τους μαχητικό, ανατρεπτικό σχεδιασμό.

Είναι ώρα λοιπόν οι εργαζόμενοι να βγάλουν συμπεράσματα και να μπουν νέες δυνάμεις στη μάχη. Να συνειδητοποιηθεί από περισσότερους εργάτες, λαϊκούς ανθρώπους, ότι το μοναδικό αντίπαλο δέος στην καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι η πολιτική του ΚΚΕ, ότι εκεί μπορούν και πρέπει να «ακουμπήσουν» όσοι προβληματίζονται, όσοι λένε με αγωνία «κάτι πρέπει να γίνει» και αντιλαμβάνονται ότι χρειάζεται ριζική αλλαγή.

Να περάσει ο λαός στην αντεπίθεση.

Ο στόχος της ένταξης στο ΝΑΤΟ των Βαλκανικών χωρών και της «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης» συνολικά της περιοχής, «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης» συνολικά της περιοχής, ώστε πιο γρήγορα να «τρέξουν» τα σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ για το πέρασμα αγωγών και δρόμων μεταφοράς, κρύβεται πίσω από την πρεμούρα της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά τις «διευθετήσεις» με τη Π.Γ.Δ.Μ. Αξιοποιώντας κινήσεις εθνικιστικών δυνάμεων, αλλά και αντιφάσεις στη στάση της ΝΔ, επιχειρεί να παρουσιάσει τα ευρωατλαντικά σχέδια που υπηρετεί ως τάχα «υπέρβαση των εθνικισμών» και «αλυτρωτισμών», όταν είναι αυτοί ακριβώς οι σχεδιασμοί που ανάβουν το φιτίλι του εθνικισμού.

Αλήθεια, πόσο εμπόδισαν την αμφισβήτηση συνόρων, τις παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων, την ανακίνηση ακόμα και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων σε βάρος των λαών της περιοχής, η συμμετοχή της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Αλβανίας κ.λπ. στο ΝΑΤΟ; Πόσο βοήθησε να μειωθούν όλα αυτά η επέκταση των σχεδιασμών της ΕΕ στην περιοχή;

Την ενεργότερη εμπλοκή σε αυτά τα σχέδια για λογαριασμό των συμφερόντων της αστικής τάξης δεν αμφισβητούν σε καμία περίπτωση η ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, που ψάχνουν να «διαφοροποιηθούν» από την κυβέρνηση ή που προσπαθούν να ψαρέψουν στα θολά νερά του εθνικισμού, τροφοδοτώντας τα συλλαλητήρια που διοργανώνουν εθνικιστικές,ακόμα και φασιστικές δυνάμεις, επιχειρώντας να καπηλευτούν λαϊκές ανησυχίες, να κρύψουν την ουσία του ζητήματος, να παγιδεύσουν λαϊκές δυνάμεις.

Στην άλλη πλευρά τους τα σχέδια αυτά έχουν την προετοιμασία του επόμενου γύρου της αντιλαϊκής επίθεσης, όπως αυτή σηματοδοτήθηκε από τις αποφάσεις του Γιούρογκρουπ στην αρχή της περασμένης βδομάδας, τις νέες δεσμεύσεις για γενίκευση των πλειστηριασμών για τα λαϊκά σπίτια προκειμένου να «θωρακιστεί» το τραπεζικό σύστημα, την επίσπευση της φοροεπιδρομής για να πιαστούν οι στόχοι των ματωμένων πλεονασμάτων, την προετοιμασία των επόμενων δεκάδων μέτρων στο πλαίσιο της 4ης «αξιολόγησης», ώστε να ανοίξουν νέα πεδία κερδοφορίας στο κεφάλαιο.

Τα παραπάνω, που τροφοδοτούν και την αποθράσυνση της εργοδοσίας στους χώρους δουλειάς, δείχνουν ότι τώρα δεν είναι ώρα για μάταιες προσδοκίες και αυταπάτες περί καπιταλιστικής ανάπτυξης που μπορεί να υπηρετεί ταυτόχρονα και τις εργατικές – λαϊκές ανάγκες και τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Τώρα, σε κάθε χώρο δουλειάς, χωριό και γειτονιά πρέπει να δυναμώσουν οι εστίες διεκδίκησης, η δράση, η αλληλεγγύη. Βάζοντας στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά του, για να περάσει ο λαός στην αντεπίθεση.

Περνάμε στην αντεπίθεση!

Ένα ιδιαίτερα σημαντικό μήνυμα αποτέλεσε η απεργιακή συγκέντρωση και διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη Μυτιλήνη αλλά και στην Αθήνα και σε δεκάδες ακόμα πόλεις της χώρας, την Πέμπτη που μας πέρασε. Η κρίσιμη απεργιακή αναμέτρηση για το εργατικό κίνημα δόθηκε με αποφασιστικότητα από εκατοντάδες σωματεία, Επιτροπές Αγώνα, μαζικούς φορείς σε όλη την Ελλάδα και αφήνει πολύτιμη παρακαταθήκη για τη συνέχιση, την κλιμάκωση της πάλης.

Η συνέχεια και η κλιμάκωση του αγώνα είναι απαραίτητη αφού έχουμε να αντιμετωπίσουμε την αναβαθμισμένη επίθεση της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού.

Η επίθεση αυτή περιλαμβάνει τα αποτελέσματα της πρόσφατης συμφωνίας στο πλαίσιο της 3ης «αξιολόγησης», τον ματωμένο κρατικό προϋπολογισμό για το 2018, το «συμπληρωματικό μνημόνιο» ενόψει της «ολοκλήρωσης» του προγράμματος, δηλαδή όσα ανακεφαλαιώνουν και μονιμοποιούν όλα τα μέτρα που πάρθηκαν με τη μορφή καταιγίδας τα τελευταία οκτώ χρόνια. Έχει να αντιμετωπίσει την ελεεινή προσπάθεια της κυβέρνησης να ξηλώσει το απεργιακό δικαίωμα ώστε οι εργαζόμενοι να μη μπορούν να σηκώσουν κεφάλι.

Αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της αντεργατικής επίθεσης είναι και η όλο και πιο βαθιά εμπλοκή της Ελλάδας, με ευθύνη της κυβέρνησης, στους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε ισχυρά καπιταλιστικά κράτη και ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, που όπως όλα δείχνουν, μπαίνουν σε νέα περίοδο κλιμάκωσης.

Ένταση της πάλης σημαίνει να ζωντανέψουν όσο περισσότερα σωματεία γίνεται. Να έρθουν σε επαφή περισσότεροι εργαζόμενοι με τα σωματεία τους, να συμμετάσχουν στις διαδικασίες τους, στις Γενικές Συνελεύσεις, στη δραστηριότητα, στην εξόρμηση, στην ενημέρωση. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο που να υπολογίζουν τόσο πολύ η άρχουσα τάξη και οι κυβερνήσεις της, όσο το ανέβασμα του βαθμού οργάνωσης των εργαζομένων. Αυτό θέλουν να αποτρέψουν.

Γι‘ αυτό θέλουν τον εργάτη ξεμοναχιασμένο και ανοργάνωτο. Αυτό είναι που εξηγεί και τη διαχρονική προσπάθειά τους να ξηλώσουν το απεργιακό δικαίωμα, να προωθήσουν οργανώσεις του χεριού τους όπως οι «ενώσεις προσώπων», να στήνουν εργοδοτικούς μηχανισμούς σε σωματεία, Εργατικά Κέντρα και όπου αλλού τους παίρνει.

Τώρα πρέπει να πολλαπλασιαστούν οι δυνάμεις που δεν βάζουν άλλο νερό στο κρασί τους και ξεκαθαρίζουν ότι δεν κάνουν «ούτε μισό βήμα πίσω», αλλά βγαίνουν στην αντεπίθεση, διεκδικώντας όσα τους έκλεψαν τα τελευταία χρόνια.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ΣΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

Τα νέα μέτρα που θα έρθουν με το πολυαναμενόμενο κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης αλλά και όλα τα παλιά που η συγκυβέρνηση Σύριζα – ΑΝΕΛ εφαρμόζει, θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο τη ζωή των λαϊκών νοικοκυριών. Η νέα φοροληστεία, σε συνδυασμό και με την κατάργηση του μειωμένου ΦΠΑ για τα νησιά του Αιγαίου, θα αποτελέσει ένα επιπλέον πλήγμα για τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα των νησιών μας, η έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για τα «κόκκινα» δάνεια στις τράπεζες, οι νέες περικοπές σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές είναι ο βασικός άξονας της νέας επίθεσης που εξαπολύεται. Προχωρώντας ακάθεκτα η κυβέρνηση και θέλοντας να ικανοποιήσει στο ακέραιο τις ορέξεις των καπιταλιστών ετοιμάζεται να δώσει ένα ακόμα χτύπημα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, με το χτύπημα της οργάνωσης των αγώνων μας, με το χτύπημα που προσπαθεί να επιφέρει στην απεργία, στη συνδικαλιστική δράση, στη δράση και οργάνωση των εργαζομένων. Τα νέα αυτά βάρβαρα μέτρα πάνε χέρι – χέρι και με την καταστολή και τον αυταρχισμό απέναντι στις εργατικές κινητοποιήσεις. Επιστρατεύουν κάθε μέσο ώστε να εξασφαλίσουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των μεγαλοεργοδοτών.

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!
ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΜΑΣ – ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Στα νέα βάρβαρα μέτρα δίνουμε μαχητική απάντηση. Οργανώνουμε την πάλη μας μαζί με τους μικρομεσαίους αγρότες, τους επαγγελματοβιοτέχνες, τους συνταξιούχους, τους νέους και τις νέες για να αποτρέψουμε το νέο έγκλημα.

ΔΕΝ ΘΑ ΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΨΙΧΟΥΛΑ. ΤΕΡΜΑ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ.

Διεκδικούμε:
· Υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης και επαναφορά με νόμο στα 751 ευρώ για όσους αμείβονται με το βασικό μισθό, ως ελάχιστη βάση για αυξήσεις στον κατώτερο μισθό. Κατώτερο μεροκάματο 33,57 ευρώ.

· Να καταργηθεί με νόμο το αίσχος των μισθών πείνας, των 586 και 511 ευρώ και κανένας εργαζόμενος να μη βρίσκεται κάτω από τα 751 ευρώ.

· Επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων.

· Να καταργηθούν άμεσα όλοι οι αντεργατικοί νόμοι που τσακίζουν τις Συλλογικές Συμβάσεις. Καθολική ισχύς και υποχρεωτικότητα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ χωρίς κανέναν χρονικό περιορισμό.

· Όχι στις αντεργατικές αλλαγές που αλυσοδένουν τη λειτουργία των συνδικάτων, που εμποδίζουν την προκήρυξη απεργιών και την ανάπτυξη αγώνων των εργαζόμενων, τις εργατικές διεκδικήσεις.

· Αφορολόγητο ατομικό όριο 20.000 ευρώ, προσαυξανόμενο 5.000 ευρώ για κάθε παιδί. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και όλων των χαρατσιών. Όχι στην κατάργηση του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ για τα νησιά μας.

· Απαγόρευση πλειστηριασμών για την εργατική – λαϊκή οικογένεια. Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη!

Να σχεδιάσουμε τη δική μας «επόμενη μέρα»!

Η κυβέρνηση με ρυθμούς πολυβόλου ξεκίνησε να περνάει τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα για την 3η «αξιολόγηση». Με αυτά καλεί τους εργαζόμενους από τώρα να «βάλουν τα καλά τους» για να υποδεχθούν την «επόμενη μέρα», που, δήθεν, θα ξημερώσει «ηλιόλουστη» για όλους και να μην ασχολούνται με τα αντιλαϊκά μέτρα που συνεχίζει να ψηφίζει.

Όμως, αυτή την «επόμενη μέρα» οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα έχουν να απολαμβάνουν όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που στήθηκε για χάρη τους τα τελευταία χρόνια, πάντα στο όνομα της καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Απ’ αυτήν τη σκοπιά οι εργαζόμενοι πρέπει να σχεδιάσουν τη δική τους «επόμενη μέρα».

Να σφυρηλατήσουν την ενότητα και τη μαχητικότητά τους μέσα στον καθημερινό αγώνα στους τόπους δουλειάς, στη σύγκρουση με την κυβέρνηση, την εργοδοσία, την ΕΕ, τα κόμματά τους. Να πάρουν θέση στις πραγματικές προκλήσεις για το παρόν και το μέλλον τους, το δικό τους και των παιδιών τους.

Απέναντι στα παραμύθια περί τέλους των μνημονίων το εργατικό κίνημα πρέπει να απαντήσει με ένταση της πάλης, με την είσοδο νέων δυνάμεων στον αγώνα, με γρήγορη και αποφασιστική ανασύνταξη.

Τα νέα εμπόδια που η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να βάλει στο δικαίωμα της απεργίας, στην οργάνωση της πάλης στους τόπους δουλειάς πρέπει να βρουν τους εργαζόμενους από όλους τους κλάδους συσπειρωμένους στα συνδικάτα τους, που θα παλεύουν κόντρα στους στόχους «διάσωσης» των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων.

Τα σχέδια της κυβέρνησης και της εργοδοσίας για ολοκληρωτική διάλυση των εργασιακών σχέσεων και πλήρη ελαστικοποίηση της δουλειάς πρέπει να συναντήσουν σθεναρή αντίσταση, με ξεδίπλωμα των αγώνων για Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις σε μισθούς, με κατοχυρωμένα και συγκροτημένα δικαιώματα, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

Στην κοροϊδία της διαχείρισης της ακραίας φτώχειας με την ετήσια στρακαστρούκα του «κοινωνικού μερίσματος», που η κυβέρνηση βουτάει από το κατακρεουργημένο εισόδημα των εργαζομένων, το εργατικό κίνημα πρέπει να αντιπαραθέσει την αποφασιστική διεκδίκηση όλων των παροχών που κόπηκαν τα τελευταία χρόνια και να παλέψει ενάντια στο νέο μαχαίρι που ετοιμάζεται με τον κρατικό προϋπολογισμό.

Στο «μονόδρομο» της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που με μια φωνή προπαγανδίζουν ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, η μόνη απάντηση πρέπει να είναι η συσπείρωση γύρω από την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ.

Να βάλουμε εμπόδια στους σχεδιασμούς κυβέρνησης – κεφαλαίου!


ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 14 ΝΟΕΜΒΡΗ 2017

ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΦΟΡΟΛΗΣΤΕΙΑ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΙΩΜΕΝΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΦΠΑ
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ
ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΛΕΣΒΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΛΕΣΒΟΥ
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 14 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ


Όλα τα ενδεχόμενα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας για το τι έχει να περιμένει ο λαός μετά τον Αύγουστο του 2018, ελάχιστα διαφέρουν με αυτό που ζει εδώ και σχεδόν 10 χρόνια. Εκτός από το «μνημόνιο των μνημονίων», δηλαδή τις δεσμεύσεις από τη συμμετοχή στην ΕΕ και το ευρώ, από τον ίδιο τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, υπάρχουν και τα πιο «εξειδικευμένα» για την Ελλάδα «σενάρια». Άλλωστε, ήδη είναι ψηφισμένα μέτρα για το Ασφαλιστικό και το Φορολογικό, που προορίζονται για εφαρμογή όταν το μνημόνιο υποτίθεται ότι «θα πάψει», σύμφωνα με το ΣΥΡΙΖΑ. Και μαζί με αυτά παραμένουν όλοι οι αντιλαϊκοί στόχοι στο όνομα της συμφωνίας για τα ματωμένα πλεονάσματα μέχρι το 2060. Σε κάθε περίπτωση και με οποιοδήποτε «σενάριο», όπως ομολογούν τα ίδια τα αστικά επιτελεία, ακόμα και όταν οι «αξιολογήσεις» περάσουν από τους «θεσμούς» των δανειστών απευθείας στις «αγορές», το καθεστώς θα είναι ακόμα πιο αυστηρό, συνεπώς οι θυσίες των εργαζομένων θα είναι δίχως τέλος.

Η προπαγανδιστική εκστρατεία της κυβέρνησης για την «έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία» πρέπει να απαντηθεί επιθετικά από τους εργαζόμενους, που γνωρίζουν καλά ότι όσα μέτρα πέρασαν στις πλάτες τους τα τελευταία χρόνια όχι μόνο παραμένουν αλλά εμπλουτίζονται. Οχι τυχαία, τόσο η κυβέρνηση όσο και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές ξορκίζουν τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης, που ξηλώθηκαν τα τελευταία χρόνια, ως «αναχρονισμούς», που δήθεν αποτέλεσαν τις αιτίες της κρίσης.

Στο χέρι του λαού είναι να βάλει εμπόδια στο βρώμικο σχεδιασμό που υλοποιεί η κυβέρνηση για λογαριασμό του κεφαλαίου. Στο χέρι των εργαζομένων είναι να αντιτάξουν τον δικό τους σχεδιασμό. Να μην αφήσουν άλλο χρόνο να πάει χαμένος, αλλά αξιοποιώντας την πείρα τους να παλέψουν για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Μαζί με τους κομμουνιστές, σε κάθε τόπο δουλειάς, συνοικία, χωριό να αλλάξουν τους συσχετισμούς, για να γενικευτεί η διεκδίκηση της ικανοποίησης των σύγχρονων εργατικών – λαϊκών αναγκών.

Οι εστίες αγώνα που αναπτύσσονται σε χώρους δουλειάς και κλάδους γύρω από τη διεκδίκηση Συλλογικών Συμβάσεων, αλλά και γύρω από οξυμένα προβλήματα σε διάφορους χώρους, είναι ενθαρρυντικά στοιχεία. Στον αγώνα, λοιπόν ώστε να μετρήσουμε νέα βήματα στην κατεύθυνση της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος και της ενίσχυσης της Κοινωνικής Συμμαχίας.

Συμπόρευση με το Κ.Κ.Ε. η απάντηση στην «επιστροφή» στην εργασιακή ζούγκλα.

Όσο περισσότερο πλησιάζουμε στην «επόμενη μέρα» της οικονομικής κρίσης τόσο περισσότερες θα είναι οι επιβεβαιώσεις ότι η ένταση της εκμετάλλευσης αποτελεί όρο της ανάκαμψης για λογαριασμό του κεφαλαίου. Όσα ιδεολογήματα κι αν εφεύρει η κυβέρνηση περί «δίκαιης ανάπτυξης» σε ένα άδικο εκμεταλλευτικό σύστημα, προκειμένου να στρατεύσει το λαό στους στόχους του κεφαλαίου, η συντήρηση και επέκταση του αντεργατικού οπλοστασίου που έχουν στα χέρια τους οι καπιταλιστές, είναι το βασικό «κρατούμενο» για το νέο γύρο καπιταλιστικής συσσώρευσης.

Αυτό, όμως, δεν είναι το μόνο. Συνοδεύεται από το ξεζούμισμα των λαϊκών στρωμάτων και το τσεκούρι στις συντάξεις, τη φοροληστεία και τη «διεύρυνση» της φορολογικής βάσης με «εισοδηματίες» των 400 ευρώ, τους «αυτόματους κόφτες» στις δαπάνες για Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, συνολικά τη «δημοσιονομική πειθαρχία», που διασφαλίζεται άλλωστε από τα ευρωπαϊκά εξάμηνα και τα άλλα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ. Πλάι σε όλα αυτά υπάρχουν και οι πρόσφατες δεσμεύσεις της κυβέρνησης ότι ο λαός θα πληρώσει μέχρι δεκάρας όσα χρωστάει το κεφάλαιο.

Ο λαός έχει πείρα για να κρίνει τι σημαίνουν όλα αυτά για τη δική του ζωή και πόση σχέση έχουν με τις δικές του σύγχρονες ανάγκες. Αποδείχτηκε ότι το κίνητρο του καπιταλιστικού κέρδους όχι μόνο δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις εργατικές – λαϊκές ανάγκες, αλλά εξ ορισμού τις αντιστρατεύεται.

Πολύ περισσότερο, οι στόχοι της αστικής τάξης για την προσέλκυση κεφαλαίων στους κλάδους αυτούς, με «χαρτί» τη γεωγραφική θέση και τη συμμετοχή στην ΕΕ, αντικειμενικά κάνουν τη χώρα «κόμβο» των αντιθέσεων ιμπεριαλιστικών κέντρων και ισχυρών καπιταλιστικών κρατών, «κόμβο» των αντιτιθέμενων επιχειρηματικών σχεδίων μονοπωλίων και ενεργειακών «κολοσσών».

Να και γιατί η λεγόμενη «επιστροφή» της χώρας πηγαίνει χέρι – χέρι με την ακόμα βαθύτερη εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, όπως αυτή «σφραγίστηκε» από το ταξίδι του πρωθυπουργού και του μισού Υπουργικού Συμβουλίου στις ΗΠΑ την περασμένη βδομάδα.

Το ζήτημα για το λαό είναι ότι όπως και την κρίση έτσι και την ανάκαμψη των καπιταλιστών καλείται να την πληρώσει ο ίδιος. Η προσπάθεια, λοιπόν, των αστικών επιτελείων και της κυβέρνησης να στρατεύσουν το λαό στους στόχους των καπιταλιστών, πρέπει να πέσουν στο κενό. Να πεισμώσουν, να αγανακτήσουν τις λαϊκές δυνάμεις και να τις οδηγήσουν στην απέναντι όχθη: Στη συμπόρευση με τους Κομμουνιστές για τη διεκδίκηση της ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών τους.

Ο λαός να αντιδράσει μαζικά στις νέες συμφωνίες κυβέρνησης – ΗΠΑ.

Η συνάντηση Τσίπρα – Τραμπ εξελίχθηκε σε μια – απίστευτου κυνισμού – ομολογία ότι ο στόχος του ταξιδιού στις ΗΠΑ ήταν η βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στα επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, καθώς και σ’ ένα εξοργιστικό «πλυντήριο», απ’ τη μεριά του κ. Τσίπρα, στη βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ, εντός κι εκτός ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πρέπει άμεσα να ενημερώσει τον ελληνικό λαό για όλες τις συμφωνίες και τις δεσμεύσεις που ανέλαβε. Το σίγουρο είναι ότι συμφώνησε για την επέκταση κι αναβάθμιση των ΑμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων στην Ελλάδα και ειδικά αυτή της Σούδας, καθώς και για την αναβάθμιση των F-16, τα οποία όχι μόνον αφορούν τις επιθετικές ενέργειες του ΝΑΤΟ κι όχι τις αμυντικές ανάγκες της χώρας, αλλά και για τα οποία θα πρέπει να πληρώσει ελληνικός λαός 2,4 δισ. την ώρα που η κυβέρνηση τον αφαιμάζει με κάθε τρόπο.

Οι όποιες αμερικανικές επενδύσεις θα αφορούν επιχειρηματικούς κολοσσούς που θα κερδίσουν από την εργασιακή ζούγκλα, την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και την εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου της χώρας.

Θα αφορούν τη μεγαλύτερη εξάρτηση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας από το αμερικάνικο πολεμικό – βιομηχανικό σύμπλεγμα. Θα αφορούν ενεργειακά σχέδια, όπως η εξόρυξη πολύτιμων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, απ’ την οποία ο ελληνικός λαός δεν θα έχει κανένα όφελος, αλλά και τη μεταφορά αμερικανικού φυσικού αερίου από Έλληνες εφοπλιστές.

Είναι προφανές ότι η Ελλάδα «αναβαθμίζεται» ως ορμητήριο ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων στην ευρύτερη περιοχή κι ως σημείο αναφοράς της πολιτικής των ΗΠΑ, στον επικίνδυνο ανταγωνισμό της με άλλες δυνάμεις π.χ. Ρωσία. Αυτά εννοούν κυβέρνηση και ΗΠΑ, όταν λένε ότι η Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας και ειρήνης.

Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, καμία εμπλοκή της σε επεμβάσεις και πολέμους, όλα αυτά τα χρόνια, δεν προστάτεψαν τα κυριαρχικά δικαιώματα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Τραμπ τήρησε σιγή ιχθύος τόσο για το Κυπριακό όσο και για την τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, το οποίο το ίδιο το ΝΑΤΟ αναγνωρίζει ως ενιαίο επιχειρησιακό χώρο, χωρίς σύνορα.

Ο ελληνικός λαός χρειάζεται να αντιδράσει μαζικά απέναντι στις νέες συμφωνίες της κυβέρνησης με τις ΗΠΑ, που τον εμπλέκουν πιο βαθιά στους γεωστρατηγικούς ανταγωνισμούς, φέρνουν νέους μεγάλους κινδύνους. Οι λαοί, με τον αγώνα και την αλληλεγγύη τους, μπορούν να ανοίξουν ένα ριζικά διαφορετικό δρόμο σε ρήξη με την εξουσία του κεφαλαίου, με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ.